Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:KSIĘGI KRWI III

Books of Blood III

KSIĘGI KRWI III

ocena:8
Autor:Clive Barker
Tłumaczenie:Jarosław Irzykowski
Wydanie oryginalne:1984
Wydanie polskie:1991
Wydawnictwo:Phantom Press
Ilość stron:238
Autor recenzji:Molly
Ocena autora:8
Ocena użytkowników:8.11
Głosów:9
Inne oceny redakcji:
Shadock - 9

„Wszyscy jesteśmy księgami krwi, pod śnieżną bielą kart tętni krew gotowa wytrysnąć szkarłatną fontanną.”

Przerażające opisy, wzbudzająca silne przeżycia akcja, szaleńcze ataki, koszmarne zmagania ofiar z prześladowcami, wstrząsające działanie i obrzydzenie, czyli jak zwykle wyśmienity koszmar w wydaniu pana Clive`a Barkera.
W trzecim tomie opowiadań „Ksiąg krwi” jesteśmy świadkami równie potwornych i odrażających scen, zacierających granice realności i dobrego smaku. Autor jak zwykle sięga w głąb ludzkiej duszy, wywołując w nas skrajne reakcje..


Akcja opowieści „Syn Celuloidu” ma miejsce w kinie. Jednak zanim dotrzemy do głównego wątku, dowiadujemy się o człowieku, który właśnie uciekł z więzienia – Barberio. W trakcie ucieczki został on postrzelony, co spowodowało, że musiał zatrzymać się i tym samym opóźnić próbę wydostania się z miasta. Dostał się do obskurnego kanału, należącego do kina „Movie Palace”, gdzie wykrwawił się na śmierć. Szczelina, w której przebywał, posiadała energię, która pozyskiwała siłę dzięki ludziom wpatrującym się w ekran. Żyła swym własnym życiem, lecz potrzebowała katalizatora.. Po ośmiu miesiącach od śmierci Barberio, w kinie dochodzi do dziwnego wydarzenia. Lindi Lee czeka po seansie na swego chłopaka, który długi czas nie wraca z toalety. Bileterka Birdy wysyła tam kierownika kina, Ricky`ego, który doznał zaburzenia świadomości i stał się bohaterem westernu. Został on postrzelony przez Johna Wayne`a, lecz mimo to wydawało mu się, że to jedynie fikcja. Tymczasem Lindi, również doznała zaburzenia rzeczywistości i pognała za króliczkiem, chcąc go uchronić przed niebezpieczeństwem. Birdy, zaniepokojona tym, że Ricky nie wracał, poszła sprawdzić co się stało. Znalazłszy półprzytomnego Ricky`ego postanawia zadzwonić na policję, lecz i jej stan sprawia, że słyszy urojone głosy. Kolejne złudzenia Ricky`ego ukazały mu gwiazdę filmową – Marylin Monroe, która to uwiodła go, a następnie wyssała z niego energię stając się obrzydliwym monstrum. Birdy za wszelką cenę stara się wydostać z tego miejsca, lecz duch kina - „Syn celuloidu” dopada i ją. Lecz ona, wykorzystując swą masę, okiełznała potwora i wydostała się na zewnątrz, lecz wiedziała o tym, że Lindi Lee nie opuściła kina..

Spokojna wioska, oddalona od miasta i ściągająca wielu turystów – Zeal stała się miejscem, które zrodziło zło. Podczas usuwania głazu, który był przeszkodą na polu Thomasa Garrowa, wydostał się na powierzchnię Trupiogłowy. Był to więziony przez przodków potwór, który powrócił, by się zemścić; co więcej miał w zamiarze przejęcie władania nad ludźmi. W miasteczku dochodzi do bestialskich zbrodni, nikt nie jest w stanie dorównać odrażającej istocie. Trupiogłowy zabija wszystkich na swej drodze; nikt nie jest w stanie mu dorównać. Najbardziej powrót monstrum przeżył Ron Milton, któremu bestia zabiła dziecko. Bezsilny ojciec zawzięcie próbuje odszukać olbrzyma; trafia do kościoła, gdzie znajduje kamień. Kamień, który w ostatecznym starciu z Królem będzie miał decydujące znaczenie..

Ronnie Glass jest świadkiem propagowania pornografii przez swego szefa Maguire`a. Wraz z podwładnymi próbuje on wmieszać Ronniego w przestępstwa z tym związane. Dochodzi do bójki, którą Ronnie przegrywa. Parę dni później Ronnie dostrzega opis w gazecie, oskarżający go o szerzenie pornografii, jest nazwany „Królem Pornografii”. Doskonale wiedział, kto kryje się za tym występkiem. W odwecie zabija współpracowników szefa, lecz ten znajduje go, torturuje, po czym zabija. Lecz Ronnie całkowicie nie odchodzi z tego świata, doznaje zmartwychwstania; narzucił swą wolę całunowi tylko po to, by zemścić się na Maguire`u..

Kolejne opowiadanie nosi tytuł „Kozły ofiarne”. Grupa czterech znajomych, żeglująca łodzią „Emmanuele” dostaje się w bardzo dziwne miejsce. Przypływ osadził ich na wyspie, której nie było na mapie. Miejsce to było dość nietypowe. Wyspa była opuszczona, gdyby nie mały szczegół – zagroda z owcami. Lekko odurzony Jonathan, chcąc ukrócić cierpienie zwierząt, zabija je. W tym samym czasie Ray znalazł w książce opis miejsca, w którym utknęli. Było to wielkie cmentarzysko poległych na falach morskich. Tymczasem Frankie, która słyszała jak Jonathan uśmierca owce, staje się świadkiem jego śmierci. Został on pochłonięty przez kamienie otaczające wyspę. Miały one w sobie jakąś moc, która jak się potem okazało, była napędzana przez dusze poległych. Na wyspie pojawił się człowiek, który karmił owce. Spotkał on Frankie i wyjawił jej sekret wyspy, której darami były owce. Tylko one sprawiały, że nie zaginie pamięć o zmarłych. Zabicie ich spowodowało gniew umarłych, którzy powstali, by zemścić się na intruzach..

Gavin – bohater opowiadania „Cień człowieka” jest męską prostytutką. Przesadnie dba o swe ciało, gdyż jest ono źródłem jego utrzymania. W trakcie poszukiwania klienta natrafił na Reynolds`a – kolekcjonera antyków. Będąc w jego mieszkaniu, usłyszał dziwne hasały dobiegające z jego wnętrza. Reynolds zaczął się bardzo dziwnie zachowywać, został raniony i chciał, by Gavin go zostawił. Lecz ten znalazł źródło hałasu. Gdy wszedł do łazienki zobaczył posąg pływający w wannie. Był to potwór tłukący pięściami w wannę, domagający się pokarmu. Posąg ten, zobaczywszy Gavina, stopniowo przeobrażał się w jego lustrzane odbicie. Od tego momentu posąg strzegł swego wybrańca. Pomógł mu, gdy napadła na niego szajka ludzi zajmująca się ulicznym handlem i próbująca go zabić. Gavin pragnie odnaleźć posąg i przechytrzyć go, w przeciwnym wypadku utraci to, co ma najcenniejszego – twarz..

Trzeci tom obfituje w równie makabryczne sceny, które z pewnością pozostawiają ślad w psychice ludzkiej. Po przeczytaniu tych opowiadań już nic nie jest takie, jak wcześniej. Autor bardzo mocno wpływa na naszą świadomość, przez co wpadamy w obłędny stan ;) Tak przynajmniej było w moim wypadku. Po przeczytaniu opowiadań jeszcze długi czas w mej głowie krążyły straszne myśli dotyczące niektórych scen. Każda historia wywołuje silne impulsy, przez co dobitnie wpływa na naszą wyobraźnię.

Miałam okazję obejrzeć film, który powstał na podstawie opowiadania „Rawhead Rex”, którego scenarzystą jest sam autor. I mimo tego, że opowiadanie to nie należy do moich ulubionych, to film wywarł na mnie bardzo pozytywne odczucia. Zostało w nim wykorzystane to, co u Barkera stanowi podstawę, czyli „Sex, śmierć i światło gwiazd”. Żałuję, że Barker nie zdecydował się na ekranizację większości swych opowiadań, gdyż z pewnością byłoby to fascynujące kino.

SPIS OPOWIADAŃ:
- Syn Celuloidu
- Król Trupiogłowy
- Pornografia i Całun
- Kozły Ofiarne
- Cień Człowieka
Zaloguj się aby móc oddać swój głos na książkę.
Plusy:

+ ciąg dalszy znakomitych opowiadań
+ odrażające opisy

Minusy:

- po raz kolejny specyficzny styl Barkera

Na forum:

Podyskutuj o książce tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -