Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:ROGI

HORNS

ROGI

ocena:9
Autor:Joe Hill
Tłumaczenie:Maciejka Mazan
Wydanie oryginalne:2010
Wydanie polskie:2010
Wydawnictwo:Prószyński i S-ka
Ilość stron:374
Autor recenzji:Paweł Waśkiewicz
Ocena autora:9
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

Mam dla Was zagadkę, moi drodzy. Powiedzcie mi proszę, kto to jest: wzrok ma straszny, oczy czarne jak dwa węgle, a oddech ciężki od przykrej woni siarki. Krok w krok podąża za nim ogień, nieziemski żar, który spopiela umysły i rozpala grzeszną żądzę w sercach śmiertelników. Jego skóra jest czerwona jak płomień, ciemna i gładka. W dłoni dzierży widły, symbol swej władzy i narzędzie straszliwej potęgi. A głowę jego... zdobią zakrzywione rogi. Czy domyślacie się już, jaką istotę mam na myśli?

Bohater „Rogów” nieźle sobie nagrabił. Wszyscy wokoło podejrzewają go o morderstwo, którego nie popełnił. Od dramatycznej śmierci ukochanej nie ma żadnego celu w życiu, umie jedynie nieświadomie ranić serce dziewczyny, z którą mieszka. Co gorsza, pewnej nocy w pijanym widzie robi parę naprawdę paskudnych rzeczy – z wysikaniem się na posążek Madonny na czele. Jednak nic nie może wytłumaczyć widoku, jaki wita go następnego ranka w lustrze. Oto bowiem przez noc Ignatiusowi Perrishowi wyrosły rogi.

Jak się okazuje już parę chwil po opuszczeniu toalety, owe tajemnicze wyrostki na głowie naszego protagonisty mają bardzo interesujące właściwości. Ich moc ujawnia się po raz pierwszy, gdy napotkani ludzie zaczynają mówić Igowi prawdę. Prawdę, całą prawdę i tylko prawdę. Wszystkie mroczne tajemnice, wstrętne sekreciki i niechciane wspomnienia, które kołaczą się im na dnie duszy, znajdują w końcu ujście. Tylko że Ig wcale nie chce tego słuchać. Zależy mu wyłącznie na jednym. Pragnie dowiedzieć się, o co tu właściwie chodzi, i jak to się stało, że od pewnego czasu jego życie zmienia się w piekło na ziemi.

Joe Hill jest pisarzem niezwykle uzdolnionym. Jego opowiadania ze zbioru „Upiory XX wieku” to dowód ogromnej wrażliwości, ale także talentu pisarskiego. Hill ma lekkie pióro, tak jak jego sławny ojciec – Stephen King, jeśli ktoś wciąż jeszcze nie wie – a jednak stanowi klasę samą w sobie. Teksty Hilla są świeże i oryginalne, i choć do tej pory ukazały się tylko dwie jego powieści, z których druga to właśnie omawiane „Rogi”, nie ukrywam, że od czasu bardzo dobrego „Pudełka w kształcie serca” czekałem na jego kolejne dzieło.

„Rogi” to powieść, w której można zakochać się od pierwszego wejrzenia. Pomysł wyjściowy jest tak szalony (aż nasuwa się słowo „szatański”), że po prostu nie może się nie podobać. Fabuła powieści to zarazem jej najmocniejsza strona – skomplikowana, niebanalna, pełna metafor i aluzji. Rewelacyjnie poprowadzono tu zarówno wątki psychologiczne, takie jak relacje Iga z rodzicami i bratem albo historia Lee Tourneau, jak i elementy symboliczne. Sfera nadprzyrodzona w „Rogach” potraktowana została z przymrużeniem oka, ale mogę to uznać wyłącznie za zaletę, bo poczucie humoru autora jest najwyższej próby.

Tak jak opowiadania Hilla, tak również niniejsza powieść skłania się ku czemuś ambitniejszemu niż tylko zapewnienie kilku godzin dobrej rozrywki. Nie zrozumcie mnie źle – zabawa jest naprawdę przednia, książkę czyta się rewelacyjnie, ale z drugiej strony nie sposób przejść obojętnie obok wypracowanego i podanego w ciekawy sposób przesłania. Sama prezentacja diabła zasługuje na uwagę, ale podobnych wątków jest tu mnóstwo. Hill bawi się schematami, przewraca nasze przyzwyczajenia do góry nogami i każe spoglądać na te same wydarzenia z różnych perspektyw. Jak wiele może się zmienić, jeśli popatrzymy na ten sam wieczór najpierw oczyma Iga, później jego brata, następnie jego przyjaciela Lee Tourneau i wreszcie dowiemy się, co o tym myślała nieżyjąca już Merrin Williams, zmarła ukochana naszego bohatera? Ta mnogość interpretacji i perspektyw nadaje książce interesującej głębi.

Język Hilla nie zmienił się od czasu, gdy czytałem „Upiory XX wieku”. To dobrze, gdyż prezentuje się nadal tak, jak trzeba – prosty, ale precyzyjny i plastyczny, dzięki czemu pozwala całkowicie oddać się fabule i żywej akcji. Opowiadana historia jest oryginalna, wciągająca i trzyma w napięciu do ostatniej strony. Hill kreśli niezwykle interesujące postaci (choć można się tu i ówdzie przyczepić do mało prawdopodobnych zachowań), których historie budują spójną i niezwykłą historię. Opowieść zmusza nas do zastanowienia się nad tym, co uważamy za dobro i zło, ale nie ogranicza się tylko do tego. Żeby nie zdradzić zbyt wiele powiem tylko, że zastanawiać się będziemy także nad naturą samego diabła...

„Rogi” to powieść świetnie napisana, oryginalna i poruszająca. Autorowi udało się w niej opowiedzieć ciekawą historię nie uciekając się do banałów. Moim skromnym zdaniem jest to najlepsze i najpełniejsze z dotychczasowych dzieł Joego Hilla. Pozostaje tylko czekać na to, co jeszcze zaprezentuje nam ów niezwykły autor.

Kup książkę Rogi – Joe Hill


Zaloguj się aby móc oddać swój głos na książkę.
Plusy:

+ wciągająca, oryginalna fabuła
+ znakomita, pełna wieloznaczności historia
+ akcja ukazana z wielu perspektyw
+ świetny pomysł wyjściowy
+ niezłe poczucie humoru i zabawa schematami
+ nagromadzenie odwołań i aluzji

Minusy:

- jeśli nie bawi Was odgadywanie znaczeń i interpretowanie metafor, lektura może miejscami znużyć
- sporadycznie postacie zachowują się nie tak, jak byśmy tego od nich oczekiwali

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -