Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:WALHALLA

The House That Jack Built

WALHALLA

ocena:6
Autor:Graham Masterton
Tłumaczenie:Andrzej Szulc
Wydanie oryginalne:1995
Wydanie polskie:1995
Wydawnictwo:Prima
Ilość stron:348
Autor recenzji:Olga Piech
Ocena autora:6
Ocena użytkowników:7
Głosów:1
Inne oceny redakcji:

Nawiedzone domy to wzięty, sprawdzony, ale też opowiedziany na milion sposobów motyw. Czy istnieje zatem sposób, by wykorzystując tak powszechną tematykę, stworzyć wciągającą historię? Na to pytanie stara się odpowiedzieć Graham Masterton, umieszczając akcję swej powieści w tajemniczym starym domu o symbolicznej i zarazem tytułowej dla utworu, nazwie Walhalla.

Craig Bellman, wzięty adwokat, dotknięty przez tragiczne wydarzenie postanawia zmienić miejsce zamieszkania. W tym celu kupuje, znajdującą się na wsi, zniszczoną rezydencję, którą zbudował przed wieloma laty ekscentryczny bogacz. Zanim Craig i jego żona Effie zdążą się zadomowić w nowym lokum w Walhalli zaczynają zdarzać się tajemnicze wypadki. Effie z przerażeniem dostrzega zmianę w zachowaniu męża, wokół którego krążyć zaczyna widmo zbrodni i śmierci. Czy znaczy to, że duch poprzedniego właściciela, hazardzisty, okrutnika i bawidamka oddziałuje na Craiga? A może to wpływ samego domu, który nosi w sobie piętno wydarzeń z przeszłości?

„Walhalla” Grahama Mastertona nie odstaje w niczym od poziomu, jaki reprezentuje w swej pisarz. Należy przyznać, że makabryczne opisy silnie działają na psychikę i pozostaje po nich, nurtujący niepokój, uczucie, którego wywołanie jest celem wszystkich pisarzy grozy. Wpływa na to charakterystyczne dla Mastertona wykorzystanie sfery seksualności. Libido i mroczne seksualne instynkty stają się w „Walhalli”, istotnym elementem budowanej przez autora atmosfery. Klimat jest bez wątpienia silnym atutem powieści. Na pochwałę zasługuje także wciągająca konstrukcja fabularna. Utwór Mastertona czyta się wyjątkowo dobrze i szybko.

Jednakże w rysie charakterologicznym bohaterów widnieją spore zaniedbania. Bohaterowie wydają się sztucznie wykreowani. Cechy ich osobowości nie wpływają na nawiązanie jakiejś intymnej relacji z czytelnikiem. Effie, która ma wzbudzić w odbiorcy wyjątkową sympatię, jest raczej obojętna, tak jak i kwestia pokonania zagrożenia przez inne postacie. To, co jednak stanowi wyjątkowy minus powieści to niedostateczne wykorzystanie samego nawiedzonego domu. Nazwa Walhalla, która to odsyła do nordyckiej mitologii, swoistego raju, poległych w bitwie wojowników, jest tajemnicza i zachęca do zagłębienia się w treść. Związek mężczyzn zamieszkujących Walhallę na przestrzeni wieku z walecznymi bohaterami wydaje się nieznaczny, dotyczący jedynie cechującej ich, siły charakteru. Dom jako uprzedmiotowione zło, owszem przeraża, a konfrontacje bohaterów z demonicznym miejscem przyprawiają o dreszczyk, ale jednak niewystarczający.

Powieści brakuje głębi i porywającego mroku. A szkoda, bo przecież refleksja nad domem, jako nośnikiem emocji, pamięci, jego mieszkańców, czy w końcu polem walki dobra i zła, jest chociaż często wykorzystanym to wciąż znakomitym pretekstem do poruszenia innych, nurtujących ludzkość lęków. „Walhallę” można przeczytać, bez obaw o nudę. Opublikowana w 1995 roku powieść autorstwa Mastertona z pewnością wciągnie nawet wybrednego czytelnika, ale nie należy liczyć na jej głębokie, psychodeliczne przeżywanie.

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na książkę.
Plusy:

+ wciągająca fabuła
+ znakomicie budowane napięcie
+ dobrze prowadzona narracja
+ wykorzystanie wątku seksualności powiązanej z mroczą naturą człowieka

Minusy:

- wtórność tematu
- niewykorzystany potencjał
- nieatrakcyjne rysy osobowości bohaterów

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -