Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:CRY WOLF

CRY WOLF

Kłamstwo

ocena:7
Rok prod.:2005
Reżyser:Jeff Wadlow
Kraj prod.:USA
Obsada:Julian Morris , Lindy Booth , Jared Padalecki , Jesse Janzen, Paul James , Sandra McCoy , Ethan Cohn , Kristy Wu , Jon Bon Jovi ,
Autor recenzji:Krzysztof Gonerski
Ocena autora:7
Ocena użytkowników:6.31
Głosów:16
Inne oceny redakcji:
M@rio - 6
bufik - 7

W roku 1938 słynny amerykański reżyser, Orson Welles zrealizował radiową adaptację powieści H. G. Wellsa, "Wojna światów". Realizm słuchowiska okazał się na tyle sugestywny, że większość Amerykanów uwierzyła, iż Marsjanie faktycznie dokonali inwazji na Nowy Jork. Audycja Wellesa, którą nieświadomie wywołał panikę wśród słuchaczy, z pozoru ma niewiele wspólnego z fabułą filmu Jeffa Wadlowa, pt "Kłamstwo". Jednak zarówno słuchowisko twórcy "Obywatela Kane`a", jak film młodego reżysera zwracają uwagę na potęgę sugestii i względność pojęć prawdy i fałszu. Obraz Wadlowa sięga jeszcze dalej: pokazuje, że fikcja może zmaterializować się w rzeczywistości. Co jednak, gdy w ten sposób powołujemy do życia niebezpiecznego seryjnego mordercę?

W lesie zostaje zamordowana strzałem w głowę młoda dziewczyna, uczennica miejscowego liceum. Następnego dnia w szkole zjawia się Owen, przeniesiony dzięki staraniom wpływowego ojca, do tej prestiżowej uczelni. Chłopak zapoznaję Dodger, dziewczynę z liceum i jej przyjaciół. Młodzi ludzie postanawiają wykorzystać niedawną tragedię i wysyłając e-mail do pozostałych uczniów, rozprzestrzeniają plotkę o seryjnym mordercy, Wilku, który rzekomo obrał sobie za teren działania szkolny campus. Grupka przyjaciół bawi się przednie, obserwując panikę na uczelni. Zabawa kończy się z chwilą, gdy jeden z przyjaciół znika w tajemniczych okolicznościach, a Owen zostaje zaatakowany przez zamaskowanego sprawcę. Czyżby stworzony w wyobraźni licealistów seryjny morderca, pojawił się rzeczywiście na terenie szkoły?

Pobieżne streszczenie fabuły sugerowałoby, ze "Kłamstwo" Jeffa Wadlowa, to kolejny typowy slasher. Mamy przecież do czynienia z wszystkimi niezbędnymi składnikami tej odmiany horroru - ograniczoną szkolnymi murami przestrzeń, grupkę młodzieży, zamaskowanego mordercę oraz metodyczną eliminację kolejnych filmowych postaci. A jednak obraz Wadlowa bliższy jest psychologicznemu thrillerowi niż krwawym horrorom w rodzaju "Piątku 13" czy "Slumber Party Massacre". Schemat klasycznego slashera potraktowany został jedynie jako pretekst do ambitniejszego celu - ukazania bohaterów postawionych w obliczu realnego zagrożenia, które niespodziewanie zrodziło się z młodzieńczego wygłupu. Pomysł nie jest oryginalny - żart, który kończy się dla żartownisiów wcale niewesoło, pojawił się choćby w "Prześladowcy" ("Joy Ride") Johna Dahl`a, w którym dwoje podróżujących amerykańskimi autostradami młodzieńców miało nieszczęście zażartować z psychopatycznego kierowcy TIRa. U Wadlowa jednak ważniejsza od akcji i zaskakujących fabularnych wolt (choć tych w "Kłamstwie" nie brakuje) jest atmosfera narastającego zagrożenia, która wywołuje wśród młodych bohaterów nieufność, wzajemne podejrzenia, odsłania kruchość łączących ich - rzekomo przyjacielskich - więzów. Ale film Amerykanina jest przewrotny: końcowe sceny wywracają naszą wiedzę o filmowych postaciach i wydarzeniach do góry nogami. Trochę szkoda, bo do momentu finału, "Kłamstwo" miało ambicję być diagnozą (co prawda niezbyt wnikliwą) społecznych mechanizmów manipulowania ludźmi, wywierania na nich wpływu, zaś w sensie metaforycznym - opowieścią o względności ludzkiego poznania. Finał sprowadza film z wyżyn abstrakcji na obszar bardziej konkretny, odwołujący się do tradycji filmowych. Przez postać Dodger skłaniający się w kierunku filmu noir i figury femme fatale - kobiety, która doprowadza do zguby zakochanych (lub tylko z nią obcujących) mężczyzn i która pociąga za wszystkie sznurki. Finałowa puenta, choć może nie zaskakująca, zgrabienie splata wątki i udanie kończy tę emocjonującą historię.

Warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt "Kłamstwa". Nieczęsto się zdarza, by obraz przeznaczony dla młodego widza, traktował go z takim szacunkiem, oferując precyzyjnie skonstruowaną fabułę i skłaniał- nawet jeśli tylko powierzchownie - do niegłupich refleksji.

"Kłamstwo" wprawdzie nie straszy i nie wciąga widza w szaleńczą akację, ale na tle slasherowych produkcyjniaków zdecydowanie wyróżnia się profesjonalną realizacją, grą aktorską (szczególne brawa dla Lindy Booth w roli Dogger, choć całkiem przywozicie wypada także znany bardziej z rockowej sceny niż z filmów Jon Bon Jovi) a przede wszystkim szacunkiem dla inteligencji widza, którym - wedle twórców filmu - nie zawsze musi być bezmyślny zjadaczem pop cornu.

Screeny

HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF HO, CRY WOLF

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ jeden z najbardziej udanych teen slasherów ostatnich lat
+ precyzyjnie skonstruowana, przewrotna fabuła
+ atmosfera narastającego zagrożenia
+ zakończenie
+ skłania do refleksji
+ profesjonalna realizacja
+ gra aktorska
+ postać Dogger
+ wiara w inteligencję widza

Minusy:

- powoli się rozkręca
- bardziej psychologiczny thriller niż rasowy slasher
- więcej napięcia niż grozy
- nie dla wszystkich

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -