Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:QUATERMASS EXPERIMENT, THE

QUATERMASS EXPERIMENT, THE

Zemsta kosmosu

ocena:8
Rok prod.:1955
Reżyser:Val Guest
Kraj prod.:Wielka Brytania
Obsada:Brian Donlevy, Richard Wordsworth, Margia Dean, Jack Warner, Harold Lang, Thora Hird, Gordon Jackson,
Autor recenzji:Andmel
Ocena autora:8
Ocena użytkowników:8
Głosów:2
Inne oceny redakcji:

Zło czai się wszędzie, nie tylko na poczciwej Ziemi. Może przybyć do nas z otchłani kosmosu i przynieść zagładę. W ilu to filmach oglądaliśmy przecież zmagania z inwazją obcych. Czas więc przyjrzeć się jednemu z ważniejszych filmów spod tego znaku – „Quatermass Experiment”. Był to jeden z pierwszych filmów brytyjskich o tej tematyce i na stałe wpisał się w historię kina. Jego poprzednicy, typu – „Devil Girl from Mars” z 1954 r., znani są już tylko miłośnikom niewyszukanych filmów klasy C.

Spokojne wieczorne życie angielskiej wsi brutalnie przerywa upadek doświadczalnej rakiety z kosmosu. Cudem ocaleni mieszkańcy jednego z domostw z niedowierzaniem patrzą na wbity w ziemię, gorący statek kosmiczny. Po chwili roi się tam od gapi, policji i straży pożarnej. Na miejsce zostaje wezwany energiczny i pewny siebie profesor Quatermass. To przecież jego praca naukowa zaowocowała wysłaniem ludzi w kosmos. Coś musiało jednak pójść nie tak, skoro z wnętrza rakiety nie dobiega żaden sygnał życia. Po polaniu rakiety wodą możliwe staje się otworzenie włazu. Z wnętrza wychodzi tylko jeden kosmonauta i zataczając się upada na ziemię. Pozostałych dwóch kosmonautów zaginęło. Ocalały, Victor Caroon jest w stanie szoku i oczywiście nie może udzielić żadnych wyjaśnień. Sprawa ta interesuje nie tylko Quatermassa, ale i ze zrozumiałych względów, policję. Wkrótce udaje się odszukać i oglądnąć film z wyprawy. Widać na nim, że do wnętrza rakiety przeniknęła jakaś tajemnicza siła, która zabiła kosmonautów. Można tak powiedzieć, że zabiła, gdyż stan Victora z każdym dniem pogarsza się. Lekarz opiekujący się nim, zaobserwował niepokojące zmiany w ciele mężczyzny. Zrozpaczona żona, nie dowierzając profesorowi, postawia wraz z prywatnym detektywem wykraść męża ze szpitala. Podejrzane zachowanie Victora, jego apatia i skręcający go niekiedy ból, nie alarmują małżonki, która zbyt późno spostrzegła tragiczną zmianę osobowości męża. Ginie detektyw, giną zwierzęta, ginie właściciel apteki, w której nieszczęsny kosmonauta na próżno szukał ukojenia. Na swej drodze zniszczenia i przemiany w monstrum, Caroon spotyka małą dziewczynkę. Niczym z Frankensteinem lub Golemem, mała istotka wdaję się w rozmowę i zachęca do zabawy z lalką. Oszalały z bólu i strachu Victor wytrąca dziecku z ręki zabawkę i gna do centrum miasta, by tam stracić swe człowieczeństwo i spotkać swe przeznaczenie.

Film powstał na bazie sukcesu serialu telewizyjnego BBC z 1953 r. stworzonego przez Nigela Kneale’a. Opowiadał on historię podboju kosmosu przez „British Experimental Rocket Group” z profesorem Bernardem Quatermassem na czele. Poznanie kosmosu wiąże się tu z natknięciem się na nieznane, niewypowiedziane i groźne siły. Jednak to nie Ziemianie stają się Bogu ducha winnymi ofiarami inwazji, ale sami niejako sprowadzają klątwę na siebie. Człowiek i jego nierozważne postępowanie może według twórców filmu sprowadzić na naszą planetę zagładę. Oczywiście postęp człowieka jest nieunikniony, stwierdza to także sam profesor w ostatniej sekwencji filmu. Mimo porażki i śmierci kosmonautów prace będą kontynuowane, a na miejsce poległych znajdą się nowi ochotnicy. Qutaermass wydaje się być tu postacią niewiele lepszą od monstra w które zamienił się Victor. Tytułowy naukowiec to dość arogancki, nie znoszący sprzeciwu i pewny siebie, człowiek. Nie przyjmuje rad od innych i nie dopuszcza myśli, że ktoś lub coś może storpedować jego badania. Nie będzie on jednak typowym czarnym charakterem, przecież za tą maską niedostępnego naukowca, kryje się wielki pasjonat rozwoju ludzkości. Film oczywiście ma już swoje lata, jednak jest jednym z najważniejszych obrazów tamtych czasów. Na pewno stracił wiele ze swej mocy, potwór nie straszy już dziś nikogo, zresztą możemy go oglądnąć tylko w kilku ujęciach. O wiele więcej emocji wywołuje pojawienie się chorego Victora. Świetnie wypadł w tej roli Richard Wordsworth. Widzimy tu dramat człowieka, który stopniowo traci nad sobą kontrolę i zamienia w niekształtną bestię. Ból, który zadaje mu ta przemiana i ból psychiczny towarzyszący morderstwom, na długo pozostają nam w pamięci. Zauważmy też, że rozprawienie się z obcym rejestrowane jest przez obiektywy kamer telewizyjnych. Dziś dobrze wiemy, że wszystkie sensacje momentalnie są dla nas relacjonowane, a może nawet i tworzone... Niestety, nie we wszystkich aspektach film jest doskonały. Pewne dłużyzny pod koniec filmu, cieniem kładą się na całości, podobnie jak sama postać obcego, przedstawiona gdzieś w oddali i bardzo krótko w pospiesznej końcówce. Czas także ma coś tu do powiedzenia. Wiele osób przyzwyczajonych do komputerowych efektów specjalnych, bądź krwistych efektów machnie ze zdenerwowaniem ręką, wobec zupełnego braku wymienionych atrakcji. Sukcesu filmu w tamtym okresie, spowodował pojawienie się nie tylko seriali z udziałem profesora, ale także i filmów kinowych. Niespełna dwa lata później powstaje jego druga część, ale ostatnia, nosząca tytuł „Quatermass and the Pit” dopiero w 1967 r.

Screeny

HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE HO, QUATERMASS EXPERIMENT, THE

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ nietuzinkowe podejście do tematu naukowca
+ przemiana Victora

Minusy:

- lata robią swoje

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -