Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:SATÁNICO PANDEMONIUM

SATÁNICO PANDEMONIUM

Satánico pandemonium

ocena:6
Rok prod.:1975
Reżyser:Gilberto Martinez Solares
Kraj prod.:Meksyk
Obsada:Cecilia Pezet, Enrique Rocha, Delia Magaña, Clemencia Colin, Sandra Torres, Adarene San Martin, Patricia Alban, Yayoi Tokawa,
Autor recenzji:Andmel
Ocena autora:6
Ocena użytkowników:6.25
Głosów:4
Inne oceny redakcji:

Na pozór nudne i rozmodlone życie w klasztorze od dawna interesowało filmowców. Szczelne mury, celibat i odizolowanie od świata dawało im olbrzymie pole do fantazji. Akcję opowieści umieszczano zazwyczaj w średniowieczu, gdzie łatwiej było o tortury, opętania, mroczne występki i herezję. Mimo dość rozrywkowego charakteru, często skierowanego tylko dla dorosłych i odpornych widzów, filmy tzw. nunsploitation zawierały akcenty antykościelne. Nic więc dziwnego, że były dość popularne w krajach, gdzie pozycja kościoła katolickiego była silna (np. Włochy, Meksyk i Hiszpania).

Główną postacią filmu graną przez Cecylię Pezet jest siostra Maria. Widzimy ją jak spaceruje pośród traw, łąk i lasów skąpanych w ciepłym słońcu. W oddali słychać dźwięk dzwonów. Prawdziwa sielanka, wieś spokojna i wieś wesoła. Spokój burzy pojawienie się nagiego mężczyzny, w którym bez trudu rozpoznajemy diabła. Zakonnica zaszokowana jego widokiem, nie odpowiada na pozdrowienie, tylko ucieka co sił i jak najdalej. Nie wie jeszcze, że widok tego człowieka, a właściwie jego twarz, będzie ją prześladował. Podczas swego spaceru Maria napotyka także miejscowego pastuszka, który pokazuje jej nowonarodzonego baranka, symbol niewinności. Eden już jednak został nieodwracalnie zbrukany. Siostra wraca do klasztoru, gdzie ma nadzieję, że to święte miejsce oraz codzienne obowiązki pozwolą jej zapomnieć o niemiłym spotkaniu. Niestety, wpływ szatana jest coraz większy, gdyż wspomnienia nadal tkwią w jej głowie, niezależnie ile czasu spędzi na modlitwie. Zakonnica sięga po drastyczne środki: pas z cierniami oraz biczowanie, wszystko po to by ból przytępił zmysły. Gdy w nocy znów pojawią się postać szatana, w dodatku kuszącego jabłkiem, film porzuca swą idylliczną aurę. Wtedy też jedna z sióstr wyznaje Marii miłość i przystępuje do pieszczot. Obie kładą się na podłodze, a gdy bohaterka otwiera przymknięte z rozkoszy oczy, spostrzega leżącego na niej diabła. Teraz zakonnica zdaje sobie sprawę z władzy demona, jednak zaczyna się z tym godzić. Dziwne zachowanie podwładnej zauważa przełożona klasztoru, lecz jest już za późno ratunek. Maria miewa halucynacje (węże przy posiłku, obrazy diabła miast religijnych obrazów), jest rozbudzona seksualnie, co doprowadza do próby gwałtu na nieletnim oraz morderstw. Co będzie dalej z klasztorem? Czy wszyscy znajdują się w niebezpieczeństwie? Musicie zobaczyć sami.
Opowiedziana historia wydaje się mocno błaha, lecz kilka poruszonych spraw nadaje filmowi smaczku. „Satanico Pandemonium” należy do wymarłego już właściwie podgatunku nunsploitation, który swój najlepszy czas miał w latach 70-tych XX w. Mamy tu dość dużo nagości, nie tylko samej bohaterki, ale także wielu zakonnic, które pod koniec filmu urządzają orgię. Pojawia się wątek miłości lesbijskiej, mamy tortury, krew i śmierć. Wszystko to zmiksowane jest z habitami i klasztorem. Film jednak nie przekracza pewnych granic brutalności, ostrej erotyki, czy też antykościelnego nurtu. Ma w sobie jednak kilka elementów, które zaciekawiają widza.
Na początku filmu widzimy Marię przechadzającą się wśród pięknej natury, niczym biblijnym Edenie. Wraz z pojawieniem się szatana, który kusi ją jabłkiem, (podobnie jak pierwszą kobietę Ewę) pojawia się rysa na tym idealnym obrazie świata. Maria zaczyna postrzegać już świat zupełnie inaczej. Klasztor jest ciemny, brudny, z twarzy sióstr przebija smutek, a na dodatek widać presję wywieraną na dwie zakonnice. Jedną takie prześladowanie doprowadzi do próby samobójczej, co ochoczo wykorzysta siostra Maria. Czy diabeł w ten sposób ukazał bohaterce prawdziwy świat? Czyżby drzewo poznania? A może uwolnił skrywane przez lata frustracje? Nie do końca jednak film pogrąża się w nihilizmie, gdyż Maria zdając sobie sprawę ze zła które uczynniła, decyduję się na walkę szatanem, nie bacząc na konsekwencje. Krytyce zostaje poddany klasztor i jego hierarchia, gdzie tak właściwie nie ma miejsca na afirmację życia. Niewątpliwym plusem jest tu gra Cecylii, która z nieśmiałej i patrzącej na świat z miłością zakonnicy, może nagle przeistoczyć się w bezwzględną zabójczynię i opętaną seksem kobietę.
Film jest sprawnie zrealizowany, gdyż za kamerą stał weteran meksykańskiego kina – Gilberto Martinez Solares, mający na koncie ponad 160 wyreżyserowanych filmów. Nie jest to żadne novum jeśli chodzi o gatunek, na pewno czerpie z poprzednich dzieł, a szczególnie obrazu Kena Russela pt. "The Devils" z 1971r. Scena idących z pochodniami zakonnic nieodparcie kojarzy się nam z …. filmami o Frankensteinie. Fani horroru zauważą zapewne jeden szczegół łączący tytuł ze współczesnym horrorem amerykańskim. W filmie Roberta Rodrigueza i Quentina Tarantino pt. "From Dusk Till Dawn" (1996), piękna wampirzyca grana przez Salmę Hayek nazywa się … Satanico Pandemonium.

Screeny

HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM HO, SATÁNICO PANDEMONIUM

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ klasyka gatunku
+ dobra gra Cecylii Pezet
+ niektóre sceny z udziałem opętanej Marii
+ każdy fan nunsploitation znajdzie tu coś dla siebie

Minusy:

- ale znajdzie to w ograniczonej formie

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -