Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang

HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang

Human Pork Chop

ocena:8
Rok prod.:2001
Reżyser:Benny Chan Chi Shun
Kraj prod.:Hong Kong
Obsada:Emily Kwan, Wayne Lai, Amanda Lee, Helena Law, Yip Sai Wing
Autor recenzji:Krzysztof Gonerski
Ocena autora:8
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

„Nigdy w Hongkongu w ciągu ostatnich lat sąd nie spotkał się z takim okrucieństwem, deprawacją, bezdusznością, brutalnością, przemocą i nienawiścią” – orzekł w mowie skazującej sędzia Peter Ngyuen, zajmujący się głośną sprawą makabrycznej zbrodni znanej jako „Hello Kitty Murder”. W 1999 r. losy trojga członków triady w wieku od 21 do 34 lat i 23-letniej prostytutki Fan Man-yee (znanej także jako Ah Map) skrzyżowały się w tragicznym splocie wydarzeń, który doprowadził do przerażającej zbrodni. Fan była chińską emigrantkę, którą bieda zmusiła do emigracji w wieku 14 lat do Hongkongu i do zarabiania na życie własnym ciałem. Dziewczyna uzależniła się od narkotyków i potrzebowała pieniędzy. Ukradła portfel należący do jednego z jej klientów, brutalnego mafiosy Chana. Popełniła błąd, który kosztował ją życie. Mimo iż Fan zapłaciła skradzione 4 tys. dolarów, bandyta zażądał od niej kolejnych sum do zapłaty. W końcu dziewczyna została siłą sprowadzona do jego mieszkania, by „odpracować’ pod okiem Chana i cały dorobek przeznaczyć na spłatę fikcyjnego długu. Zniszczona przez narkotyki i pięści oprawców Fan odstraszała klientów, co ostatecznie przypieczętowało jej tragiczny los. Dziewczyna była regularnie bita, upokarzana, zmuszana do picia moczu i zjadania ekskrementów, przypalana, polewana gorącą wodą, poddawana elektrowstrząsom i torturowana na wszelkie inne sposób. W końcu zmarła wyczerpana. Ciało Fan zwyrodnialcy poćwiartowali, a następnie powynosili w plastikowych torbach na śmietnik. Głowę ugotowali a czaszkę dziewczyny wepchnęli do wielkiej lalki Hello Kitty – niezwykle popularnej w Azji maskotki. Tak okrutna, bestialska zbrodnia zaszokowała mieszkańców Hongkongu, które szczyci się tym, że jest jedynym z najbezpieczniejszych miast na świecie. A to, co szokuje zawsze przyciąga twórców szeroko pojętej grozy filmowej. W 2001 r. pojawiły się na dwa obrazy zainspirowane sprawą „Hello Kitty Murder”: krwawy, ale niezbyt udany „There Is a Secret in My Soup” Gin Yeung Chi oraz niezwykle przygnębiający, ale znacznie intensywniejszy „Human Pork Chop” Benny`ego Chan Chi Shuna. Nie trzeba dodawać, że tego rodzaju historie mogły powstać jedynie w ramach hongkońskiej eksploatacji – Category III.

Fabuła filmu nie odbiega zasadnicza od przytoczonej powyżej dramatycznej historii Fan Man-yee. W „Human Pork Chop” bohaterka nazywa się Grace Li i jest uzależnioną od narkotyków prostytutką, które najlepsze lata ma już za sobą. Samotnie wychowuje małe dziecko, od czasu do czasu pomaga jej babcia, ojciec dziecka siedzi w więzieniu a Grace nieustannie zadłuża się u innych. Jej losy poznajemy w serii retrospekcji, do zaprezentowania, których pretekstem staje się wykrycie w opuszczonym mieszkaniu alfonsa, Hoka ludzkiej czaszki wepchniętej do maskotki Hello Kitty. Policja szybko namierza nowe miejsce pobytu i zabiera na przesłuchanie mężczyznę i jego żonę pod zarzutem popełnienia zabójstwa. Pod wpływem perswazji i nieustępliwości stróżów prawa Hok i jego małżonka stopniowo odkrywają coraz więcej przerażających szczegółów popełnionej zbrodni.

Angielski tytuł filmu „Human Pork Chop” ( w wolnym tłumaczeniu „kotlet schabowy z człowieka”) sugeruje, że czeka nas istna orgia gore na miarę niesławnej serii „Guinea Pig”. Tymczasem film Chana tylko w scenie ćwiartowania zwłok, pod koniec filmu, staje się krwawy. Mimo dość oszczędnej ilości scen makabry, potrafi jednak naprawdę mocno przywalić pięścią w twarz. Dokonuje tego nie z pomocą efektów gore, lecz autentycznie przytłaczającej atmosfery totalnej degradacji ofiary do roli bezużytecznego śmiecia z jednej strony i bestialstwa oprawców z drugiej strony. W tym filmie przeraża amoralność Hoka i jego pomagierów, dwóch psychopatycznych młodzieńców Joe i Keia W jednej z pierwszych scen filmu młodzieńcy dają próbkę swego bezmyślnego, przerażającego okrucieństwa. Wrzucają do papierowej torebki sympatycznego, małego pieska a następnie waląc z całej siły o ścianę budynku czynią ze szczeniaka krwawą miazgę. Dla widzów to znak, że ci dwaj młodzieńcy są zwyrodnialcami z prawdziwego zdarzenia. Jeśli mają kogoś pobić, będą go tak długo bić, dopóki się nie zmęczą lub nie zostaną powstrzymani przez Hoka, na którego mówią „szefie”. Grace zresztą sama przekona się wielokrotnie, że chłopaki mają twarde pięści, kopią naprawdę mocno a ich wyobraźnia w wymyślaniu coraz bardziej drastycznych sposobów udręczania bezbronnej kobiety nie zna granic. Ale błędem byłoby sądzić, że owi dwaj psychopaci, to największe zmartwienie Grace. W gruncie rzeczy nie ruszyli by palcem, gdyby Hok im nie kazał lub nie przyzwolił na ich sadystyczne zabawy. On jest mózgiem, on jest inicjatorem i inspiratorem kaźni zgotowanej dziewczynie. Co więcej „Human Pork Chop” otwarcie sugeruje, że to świadome, podstępne działanie alfonsa doprowadziła do zgonu Grace.

Ciekawie natomiast przedstawiają się postaci dwóch kobiet wplatanych w torturowanie prostytutki. Gigi jest dziewczyną Keia i wydaje się dzielić ze swym chłopakiem sadystyczne upodobania. Razem z nim na przykład pali plastikowe słomki, z których stopiony plasitk wypala bolesne pęcherze na nogach Grace. W istocie jednak przyłącza się do katowania dziewczyny ze strachu. Już po dokonanej zbrodni nie wytrzymuje konfrontacji z własnym sumieniem, który na czas wspólnego znęcania się nad Grace głęboko ukryła w sobie. W konsekwencji to jej zeznania ostatecznie pogrążą Hoka i jego kompanów. Ciekawą postacią jest także żona alfonsa, która jak jedyna wykazuje ludzkie odruchy w stosunku do bezbronnej ofiary. Stara się przede wszystkim ulżyć w cierpieniu Grace, a w pewnym momencie przyznaje ze smutkiem, że ona nic nie może zrobić bez wiedzy i zgody Hoka.

Losy obu bohaterek wraz z dramatycznym losem Grace wpisują się w głębszy sens filmu. „Human Pork Chop”, wykorzystując klasyczny schemat filmów Cat. III, porusza niezwykle istotny problem miejsca azjatyckich kobiet we współczesnych społeczeństwa Azji. Okazuje się, że im niższy status społeczny posiada kobieta, tym gorszy spotyka ją los. Prostytucja, narkomania, a w najlepszym razie – życie w nieustannym strachu przed mężczyzną, panem i władcą. Drastyczne uprzedmiotowienie Grace, którą zmusza się do zjadania resztek ze stołu i wyjadania ekskrementów z muszli klozetowej, jest jedynie dosadnym wyrazem pokutującego w Azji instrumentalnego traktowania kobiet. Niby coś się w tym względzie zmienia, lecz zmiany nie dotyczą kobiet, które znajdują się na samym dole społecznej drabiny. Tak jak Grace. Film Chana pokazuje, że kobieta nadal niewiele może bez mężczyzny, zaś gdy narazi się mężczyźnie, spotkać może ją wszystko, zwłaszcza jeśli jest tylko „naćpaną, brzydką kurwą”.

Grace, zdaje się wierzyć, że jest jedynie bezwartościowym przedmiotem. W początkowych scenach stara się zachować resztki godności, nie pozwala się obmacywać napalonemu klientowi, bez żadnej satysfakcji oddaje się jednemu z pomagierów Hoka. Kiedy zostaje uwięziona tylko na samym początku podejmuje nieśmiałą próbę ucieczki, lecz gdy dostaje „nauczkę” jej opór stopniowo coraz bardziej w niej gaśnie. Być może najbardziej trudne do zniesienia jest owa śmierć nadziei i determinacji, którą z niebywałą pasją odgrywa przejmująca w roli Grace, Emily Kwan i którą z nieznośnym realizmem ukazuje Chan. Dziewczyna popada w stopniową bierność, kolejne akty okrucieństwa bohaterka przyjmuje bezwolnie, swym marazmem zachęcając sprawców do jeszcze większej brutalności. Rzadko kiedy udaje się w kinie w tak poruszający sposób ukazać gasnące życie, umierające poczucie godności zdeptanej przez psychopatów, nadzieje, której cień nawet przez chwilę nie pojawia się w tym przygnębiającym obrazie. Pesymistyczną wymowę filmu, którą można zawrzeć w następującej myśli: nie ma takiej granicy zła i upodlenia, której człowiek nie byłby w stanie przekroczyć, pogłębia świadomość, że to, co oglądamy na ekranie zdarzyło się naprawdę. Mocne, ponure kino, po którym pozostaje wstyd, że jesteśmy ludźmi.

Screeny

HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang HO, HUMAN PORK CHOP a.k.a. Peng shi zhi sang jin tian liang

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ wierna rekonstrukcja autentycznej, makabrycznej zbrodni
+ prosta, ale poruszająca fabuła
+ ten film jest jak uderzenie pięścią w twarz
+ przygnębiający
+ atmosfera totalnego upodlenia i bestialstwa
+ kilka trudnych do zniesienia scen
+ realizm
+ przejmująca gra Emily Kwan
+ ma też głębszy sens

Minusy:

- fabuła według schematu typowego filmu z nurtu Category III
- kilka drobiazgów psujących nieco wrażenie realizmu („mechaniczne” odgłosy uderzeń, brak siniaków itp.)
- dla niektórych może okazać się zbyt przytłaczający

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -