Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2

NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2

Detektyw koszmarów 2

ocena:7
Rok prod.:2008
Reżyser:Shinya Tsukamoto
Kraj prod.:Japonia
Obsada:Ryuhei Matsuda, Yui Miura, Miwako Ichikawa, Wako Ando, Miwako Ichikawa, Hanae Kan
Autor recenzji:Krzysztof Gonerski
Ocena autora:7
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

Jak powszechnie wiadomo sequele prawie nigdy się nie udają. Próba ponownego eksploatowania pomysłów, wątków i postaci z części pierwszej rzadko kiedy jest w stanie pokryć wtórność i cynizm twórców, pragnących wycisnąć z sukcesu poprzednika ile się da. Są jednak wyjątki od zasady „słabych kontynuacji” a „Imperium kontratakuje” Irvina Kershnera czy „Ojciec chrzestny II” to najczęściej przywoływane przykłady. Za chlubny wyjątek od nieudanych sequeli możemy również uznać „Nightmare Detective 2” Shinyi Tsukamoty. Wielu recenzentów uważa nawet, że druga część jest znacznie lepsza od pierwszej. Trudno się z nimi nie zgodzić.

Kyoichi Kagenuma posiada dar wnikania w sny ludzi. Jest „detektywem koszmarów”, ale i jego samego nęka wciąż ten sam koszmar. Bohater wraca w nim do czasów dzieciństwa i do postaci matki, Itusko, która popełniła samobójstwo. Kyoichi nigdy nie uporał się z jej śmiercią. Tymczasem zgłasza się do niego nastolatka Yukie Mashiro z prośbą o uwolnienie od prześladującego ją od wielu dni koszmaru. Kyoichi zbywa dziewczynę, bo dar wnikania w sny jest dla niego wyjątkowo wyczerpujący. Yukie jest uparta i w końcu udaje się jej przekonać Kyoichiego do wysłuchania jej historii. Dziewczyna wraz z dwoma koleżankami śmiertelnie przeraziła Yuko Kikugawe, której już wcześniej zdarzało się miewać ataki niekontrolowanego lęku. Po tym „żarcie” Yuko przestała się pojawiać w szkole, za to zaczęła nękać Yukie w snach. Ale na tym się nie skończyło. Dwie koleżanki zmarły w tajemniczych okolicznościach a ich śmierć wyśniła Yukie. Dziewczyna boi się, że będzie następną ofiarą. Kyoichi postanawia pomóc dziewczynie, bowiem odkrywa, że wyjaśnienie tajemnicy Yuko Kikugawy, pomoże mu uporać się z własnymi demonami przeszłości.

„Nightmare Detective” bez cyferki „2” z 2006 r. był znakomicie zrealizowanym thrillerem nadnaturalnym, z intrygującą fabułą i interesującymi postaciami. Pozostawiał jednak niedosyt, jeśli porównamy ten obraz z innymi filmami Tsukamoty. Podstawowe zarzuty to wtórność i zbytnia układność „Detektywa koszmarów”, a więc wady, których wcześniej twórcy „Tetsuo” nie można było zarzucić. Oglądając kontynuację filmu z 2006 r. można dojść do wniosku, że Tsukamoto wziął sobie do serca liczne negatywne uwagi, które spotkały go przy okazji realizacji pierwszej części. „Nightmare Detective 2” to nie tylko osobna historia, ale także zupełnie odmienny styl i tematyka, słusznie jednak przywodząca na myśl wcześniejsze filmy japońskiego reżysera.

Ponownie głównym bohaterem jest Kyoichi Kagenuma, detektyw koszmarów, którego ponownie gra Ryuhei Matsuda. W przeciwieństwie do części pierwszej jego postać jest znacznie bardziej rozbudowana i choć drugą pierwszoplanową postacią jest nękana przez koszmary nastolatka Yukie Mashiro, to „Nightmare Detective 2” jest przede wszystkim opowieścią o Kagenumie. Reżyser koncentruje się na dzieciństwie bohatera i jego relacjach z rodzicami, zwłaszcza z matką, by przeprowadzić swoisty seans psychoanalityczny oczyszczający Kagenume z poczucia winy i własnych koszmarów. Psychoanaliza i liczne odniesienia do niej pojawiły się już w filmie z 2006 r., lecz w części drugiej całkowicie zdominowały fabułę. Gdyby Zygmunt Freud żył współcześnie i miał okazję obejrzeć horror Tsukamoty, bez wątpienia zostałby by jego największym fanem. Od aluzji do teorii słynnego Austriaka aż się roi w „Nightmare Detective 2”. Przede wszystkim senne koszmary, pełen traumy okres dzieciństwa, dziwne relacje z matką, poczucie winy oraz lęki to obszary tematyczne stanowiące esencję Freudowskich teorii. Trzeba uczciwie przyznać, że w przeciwieństwie do części pierwszej, Tsukamoto porusza się po nich z o wiele większą wprawą a całą psychoanalityczną treść traktuje bardziej poważnie i wnikliwie. Tka z niej również znacznie bardziej frapującą fabułę.

Najważniejszą rolę w przedstawionej historii odgrywa niesprecyzowany, męczący gwałtowny lęk. Z jego powodu cierpi matka Kagenumy, Itsuko, ale także zaginiona prześladująca Yukie, nastolatka Yuko Kikugawa. Obie postacie mogą się wydać z początku nieco irytujące, ponieważ ich lęki – co zresztą jest zgodne z naukową genezą – nie mają konkretnej przyczyny. Itsuko boi się małego Kyoichiego, bo ten potrafi czytać jej w myślach, ale ojciec wyjaśnia, że matka boi się właściwie wszystkiego. Nadwrażliwa uczennica również cierpi z powodu niekontrolowanych ataków lęków a widz nie otrzymuje żadnej odpowiedzi na pytanie: dlaczego? Być może więc i Itsuko i Yuko boją się po prostu życia? Słynny grecki filozof, Sokrates, gdy został skazany na śmierć powiedział: „Czas teraz na nas: mnie czas umierać, wam czas wrócić do życia. Kogo z nas jednak spotka lepszy los?” Matka Kagenuma nie udźwignęła swego losu – popełniła samobójstwo. Problemy z życiem ma także jej syn Kyoichi. Jako dziecko nie rozumiał zachowania matki, nie potrafił poradzić sobie ze swym darem czytania w myślach i widzenia duchów. Nade wszystko nie potrafił się jednak uporać z samobójczą śmiercią matki, której był świadkiem. Traumatyczne wspomnienie nie chciało go opuścić nawet w jego dorosłym życiu, ale los zetknął go z Yukie Kikugawą – ratując ją, uratował siebie. Łzy, które Kagenuma obficie roni w finale mają moc oczyszczającą.

Film Tsukamoto to podróż do granic podświadomości, gdzie skrywają się najmroczniejsze pragnienia i najbardziej przerażające lęki. Wyprawa w te zapomniane rejony duszy okazuje się być doskonałym pretekstem do zaprezentowania wielu scen grozy, które ucieszą oko każdego fana horrorów. Niesamowity jest już koszmar małego Kyoichiego z prologu, gdy do jego pokoju majestatycznym ruchem wpływa przez okno upiór matki chłopca. Scena ta powraca jeszcze kilkakrotnie i za każdym razem sprawia niezwykłe wrażenie. Prawdziwy popis surrealistycznej, szalonej wyobraźni Tsukamoto czeka nas jednak w drugiej połowie filmu, gdy Kagenuma wnika do koszmaru Yukie. Mistrzowskie wymieszanie jawy i snu, przerażających efektów (ludzkie twarze z wielką dziurą po środku), momentów niesamowitego surrealizmu (Kagenuma wydostający się z ciała dziewczyny) oraz suspensu (scena powrotu Yukie do mieszkania) – to wszystko oferuje widzom „Nightmare Detective 2”.

Rzecz jasna, można ponarzekać, że niektóre pomysły Tsukamoto wypadają co najmniej dziwnie (senna mara oblewająca swe koleżanki szklanką wody), że fabuła jest zagmatwana a film za długi, ale nawet jeśli są to zarzuty jak najbardziej słuszne, to zalety i tak przeważają. Otrzymujemy bowiem oryginalną historię punktowaną mocnymi scenami grozy na dodatek solidnie zrealizowaną, przyzwoicie zagraną i treściowo niegłupią, choć raczej daleką od nazwania jej odkrywczą. Wszak każdy z nas w skrytości ducha walczy z własnymi demonami.

Screeny

HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2 HO, NIGHTMARE DETECTIVE 2 a.k.a. Akumu Tantei 2

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ solidna realizacja
+ zakręcona fabuła
+ oryginalny
+ mistrzowskie wymieszanie jawy i snu
+ niesamowite, surrealistyczne sceny grozy
+ psychoanalityczna treść

Minusy:

- zdecydowanie nie dla widzów gustujących w prostych, klarownych fabułach
- niektóre pomysły wydają się być nieco chybione

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -