Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku

ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku

Isola

ocena:5
Rok prod.:2000
Reżyser:Toshiyuki Mizutani
Kraj prod.:Japonia
Obsada:Yoshino Kimura, Yu Kurosawa, Ken Ishiguro, Satomi Tezuka, Makiko Watanabe
Autor recenzji:Krzysztof Gonerski
Ocena autora:5
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

17 stycznia 1995 o godzinie 5:46 rano w południowej części prefektury Hyōgo zatrzęsła się ziemia. W Japonii położonej w bezpośrednim sąsiedztwie Płyty Pacyficznej odczuwalne wstrząsy nie są niczym niezwykłym. Tym razem jednak ziemia zatrzęsła się z siłą 7,3 stopnia w skali Richtera i pochłonęła prawie 6, 5 tys. osób, w przeważającej części mieszkańców półtora milionowego Kobe. Od tego tragicznego zdarzenia zaczyna się również film Toshiyuki Mizutaniego, “Isola: Multiple Personality Girl”, a pierwsze jego sceny rozgrywają się na wielkim gruzowisku, w jakie zamieniło się jedno z największych miast Japonii, Kobe. Gdy wydaje się, że trzęsienie ziemi z 1995 r. będzie istotnym elementem fabuły filmu, twórcy „Isoli” zaczynają snuć zupełnie inną historię a wielką tragedię pozostawiają na odległym palnie. Bo film Mizutaniego choć przybiera pozory dramatu o bolesnych skutkach tego tragicznego zdarzenia, okazuje się być w istocie jeszcze jednym klonem słynnego obrazu Hideo Nakakty, „The Ring-Krąg”.

Yukari Kamo zgłasza się jako ochotniczka do centrum pomocy dla ofiar kataklizmu, które w 1995 r. nawiedziło Kobe. Nie jest jasna jej motywacja, ale wiadomo z całą pewnością, że dziewczyna posiada niezwykły dar – potrafi czytać w myślach ludzi. Ów dar, jak to bywa z darami, których nie pragniemy, staje się jej przekleństwem, zwłaszcza w takim miejscu jak zrównane z ziemią wielomilionowe miasto. Yukari znajduje schronie o psycholog, która pracuje w centrum pomocy ofiarom tragedii. To od niej bohaterka dowiaduje się o dziewczynie, którą Yukari pewnego razu zauważyła pośród ruin, a która cierpi na rzadkie schorzenie psychiczne: osobowość wieloraką. Nastolatka ma na imię Chihiro i uczy się w pobliskiej szkole, ale tak naprawdę jest jeszcze trzynastoma innymi osobami. Spośród tych trzynastu różnych osób, którymi Chihiro jest, najniebezpieczniejsza wydaje się ta zwaną Isolą. Yukari podejrzewa, że tajemnicze (i makabryczne zgony), które mają miejsce w okolicy są dziełem przepełnionej żądzą zemsty i nienawiści Isoli. Jej prywatne śledztwo doprowadza ją do dr Yaoyi Takano, która zajmowała się Chihiro, prowadząc na dziewczynie nie do końca legalne eksperymenty. W wyniku trzęsienia ziemi, badaczka wprawdzie zginęła, ale Yukari nawiązuję z znajomość z jej bliskim współpracownikiem, dr Manabe. Okazuje się, że Yaoyi eksperymentowała w komorze deprywacyjnej nad „odmiennymi stanami świadomości”. W trakcie jednego z tych eksperymentów Yaoyi zdołała opuścić swoje ciało. Niestety w tym samym czasie potężne trzęsienie ziemi pogrzebało laboratorium i ciało pani doktor. Czyżby zatem Isola była duchem Yaoyi Takano, który stracił swe cielesne schronienie?

Ta historia miała potencjał. Ale nie bez powodu użyłem czasu przeszłego, ponieważ efekt ekranowy daleki jest od tego, czego można byłoby oczekiwać po tej fabule. A można było oczekiwać filmu odważnie podejmującego problematykę metafizyczną: życia po życiu, ludzkiej duszy, roli doświadczenia śmierci w życiu człowieka. Kataklizm, który nawiedził w 1995 r. Kobe mógł stanowić znakomity grunt do tego rodzaju rozważań, wszak w czasie ledwie 20 sek. jego trwanie zginęło tyle tysięcy ludzi. I to nic, że „Isola” jest reprezentantem kina popularnego. Chiński „Aftershock” (2010) również rozpoczynał się od trzęsienia ziemi, ale żywioł ten nie został potraktowany pretekstowo, twórcy bowiem zajęli się konsekwencjami dramatycznych wyborów, które ludzie muszą podejmować w obliczu tak wielkiej tragedii. Tymczasem w „Isoli” kataklizm z 1995 r. wciśnięty został w ramy konwencji ghost story, ale sam film nie jest bynajmniej li tylko opowieścią o duchach. Na tym polega problem z filmem Mizutaniego, że chce być jednocześnie wszystkim, a ostatecznie nie jest niczym konkretnym. Mamy bowiem tutaj i wspomnianą ghost story, i horror, i science-fiction, i kino akcji, thriller, dramat, psychopatologię, romans i całe mnóstwo zapożyczeń z innych filmów. Najwięcej Mizutani pożycza z „Ringu” Nakaty (mściwy duch, zdolności paranormalne, dziewczynka-demon, nawet czarno-biały filmik), ale znajdziemy tu również ściągnięty z „Egzorcysty” finał jak też inklinację twórców do wielkich zbliżeń oczu typowa dla stylistyki mistrza włoskiego gore, Luciego Fulci. Oczywiście, to nie grzech. Można pożyczać i można mieszać ze sobą rońże gatunki i stylistyki, pod jednym wszak warunkiem: że wszystko będzie się trzymać – za przeproszeniem – kupy. W „Isoli” tymczasem panuje radosny chaos i mnożą się niejasności i niedorzeczności niczym stonka w czasach PRLu. Tym bardziej jest to zaskakujące, bo film jest adaptacją powieści Yusuke Kishiego, „Isola: Person 13”, a zatem miał całkiem solidną podbudowę literacką.

Widzom na osłodę pozostaje przyzwoita realizacja, wspomniany potencjał oraz kilka ciekawostek. Jak choćby ta: w roli Chihiro wystapiła Yu Kurosawa, wnuczka słynnego Akiry Kurosawy, która po występie w filmie Mizutaniego i zagraniu w kilku serialch TV (wszystkie z 2000 r.) zarzuciła karierę filmową, wychodząc za mąż za Mitsuru Matsuoka i zajmując się domem. Raczej zaskakująca decyzja. Z kolei Yoshino Kimura w roli telepatki Yukari to popularna aktorka znana m.in. z „Sukiyaki Western Django” oraz „Blindness”. Warto też zwrócić uwagę na ujęcie, w którym na pierwszym planie oglądamy jedną z ofiar Isoli: mężczyznę wbijającego sobie pałeczki w aortę. W ujęciu tym na drugim planie można dostrzec samego Takashiego Miike w epizodycznej roli ulicznego sprzedawcy.

Screeny

HO, ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku HO, ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku HO, ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku HO, ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku HO, ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku HO, ISOLA: MULTIPLE PERSONALITY GIRL a.k.a Isola: Tajuu jinkaku

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ przyzwoita realizacja
+ potencjał
+ leje się trochę krwi
+ tragiczne wydarzenie w tle głównych wątków

Minusy:

- nieudana gatunkowa mieszanka
- naciągana fabuła
- fabularny chaos
- nie ma zbyt wiele miejsca na typowy horror

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -