Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:AS ABOVE, SO BELOW

AS ABOVE, SO BELOW

Jako w piekle, tak i na Ziemi

ocena:7
Rok prod.:2014
Reżyser:John Erick Dowdle
Kraj prod.:USA
Obsada:Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hoge
Autor recenzji:gościnnie: Damian Romaniak
Ocena autora:7
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

Czasami mam ochotę publicznie przeklinać twórców kultowego ,,The Blair Witch Project” za wprowadzenie do oficjalnego kina poetyki found footage, która zrobiła z jednej strony wiele dobrego dla filmowego horroru, ale patrząc z innej perspektywy – wyrządziła też sporo krzywdy. Miałem już naprawdę dosyć oglądając kolejne nieudolne kontynuacje ,,Paranormal activity”, a po seansie ,,Diabelskiego nasienia” odniosłem wrażenie, że ideał sięgnął bruku i formuła się wyczerpała. Nie opuszczała mnie cicha nadzieja, że ,,Devil’s due” wyznacza kres found footage w mainstreamowym kinie. W duchu obiecałem sobie: ,,Nigdy więcej nie sięgnę po horror w stylistyce ff”. I co było dalej? Oczywiście pomyliłem się, bo takie filmy nadal powstają, ponadto nie wywiązałem się z obietnicy i z czystej ciekawości oglądam także horrory zrealizowane w tej poetyce. ,,Jako w piekle, tak i na Ziemi” jest – pomimo pewnych wad – dobrym i bardzo wciągającym horrorem, w którym trzęsąca się kamera i paradokumentalna forma (tak charakterystyczna dla ff) nie przeszkadza. Widz, który – trochę tak jak ja – jest uprzedzony do ff po pewnym czasie zupełnie zapomina, że film jest nakręcony w tej poetyce i całym sercem skupia się na fabule oraz przerażającej wędrówce bohaterów po złowieszczej jaskini. I to jest niewątpliwie plus !!!

Rzecz dzieje się w Paryżu, pierwsze 30 minut filmu to swoisty rekonesans historyczno-archeologiczny, gdzie odbiorca zwiedza zakątki stolicy Francji mniej znane turystom czy wycieczkowiczom. Główna bohaterka, Scarlett (w tej roli zjawiskowo piękna Perdita Weeks) jest profesorem, może się pochwalić dwoma doktoratami i jednym magisterium, poza tym świetnie włada czterema językami. Protagonistka posiada szerokie zainteresowania naukowe – archeologia, historia, alchemia, symbole i ich znaczenia. Jej ojciec był także znanym i cenionym naukowcem, jednak popadł w szaleństwo i w którymś życiowym momencie psychicznie nie wytrzymał i popełnił samobójstwo. Scarlett obiera sobie za cel dotarcie do legendarnego kamienia filozoficznego, który przetapia metale na złoto. Dzięki niemu człowiek ma możliwość dotarcia do odwiecznej prawdy. Namawia znajomego, który świetnie tłumaczy pismo z języka aramejskiego na podziemną wyprawę przez podparyskie katakumby. Razem z nimi rusza grupa kilku osób, która nie ma zacięcia naukowego i poznawczego, interesuje ich wyłącznie złoto i skarby kryjące się pod ziemią. Nie trudno się domyślić, że wyprawa przez katakumby stanie się podróżą przez przerażające piekło zewnętrznych i wewnętrznych lęków. Nie wszyscy uczestnicy będą w stanie wytrzymać ten swoisty makabryczny survival…

,,Jako w piekle, tak i na Ziemi” to niewątpliwie udane połączenie horroru i filmu przygodowego. Na pewno miłośnicy kina grozy pamiętają słynny obraz Neila Marshalla ,,Zejście” z 2005 roku, który właściwie dziś jest już szacownym klasykiem, ale i zarazem jednym z najbardziej przerażających dzieł pierwszej dekady XXI wieku. ,,As Above, So Below” śmiało można postawić obok pamiętnego ,,The Descent”. Przyznam, że obraz Johna Dowdlego (twórcy ,,Kwarantanny” i ,,Diabła”) nawet lepiej się ogląda niż film Marshalla ze względu na ograniczoną ilość scen zrealizowanych w całkowitej ciemności. Twórcy doskonale oddali klimat i dojmującą klaustrofobię podziemnego świata jaskiń. To, że mieszczą się w nich katakumby jeszcze dodaje i wzmacnia efekt przerażenia. Dużym atutem są efekty dźwiękowe, oddające realizm przebywania pod ziemią (mamy chwilowe zawieszenia dźwięku czy jego straszliwą deformację). Widz naprawdę może poczuć jakby sam znalazł się razem z bohaterami w podziemnej rzeczywistości przypominającej labirynt bez wyjścia. Niewątpliwym plusem jest kategoria wiekowa, nie jest to na szczęście film podpięty pod PG-13, a ma certyfikat R, występują elementy gore i momentami płynie sporo krwi, ale nie przyjmuje to formy bardzo ekstremalnej. Reżyser postawił na klimat i atmosferę. Są momenty, na których my jako widzowie dosłownie możemy podskoczyć w fotelach (na tym polega efekt ,,jump”, czasami jednak jest tutaj tego aż za dużo). Mogę wymienić jedną z pierwszych scen, gdy bohaterowie wchodzą do jaskini i słyszą tajemnicze głosy, podchodzą bliżej i w jednym ze skalnych pomieszczeń śpiewa tajemniczy chór w maskach, jego przewodniczka nagle odwraca wzrok w stronę bohaterów. Naprawdę wtedy ciary przechodzą po plecach !!! Jest też moment, w którym bohaterka stąpa po ziemi złożonej z czaszek poruszających żuchwami. Mamy też przerażającego mnicha-demona w kapturze i wiele innych przerażających niespodzianek.

Zaletą ,,Jako w piekle, tak i na Ziemi” jest niejednoznaczność. Twórcy pod względem psychologii wiarygodnie przedstawiają zachowania bohaterów znajdujących się w sytuacji ekstremalnej, gdy olbrzymi poziom stresu utrudnia logiczne myślenie, wzmaga agresję czy przyczynia się do ataków paniki i reakcji histerycznych. Motyw zejścia do jaskini może być odczytywany jako wkroczenie w nieznane rejony podświadomości (kłaniają się Freud i Jung), gdzie człowiek sam musi podjąć walkę z najgorszymi lękami. Jako odbiorcy do końca nie wiemy czy bohaterowie przekroczyli cienką granicę łączącą normalność z szaleństwem, ulegając także zbiorowej halucynacji, czy może faktycznie jaskinia wyścielona katakumbami jest miejscem przeklętym i nawiedzonym przez duchy oraz demony (mające moc wpływania na rzeczywistość oraz przyczyniające się do opętania osób decydujących się na wejście).

Jeśli mówić o wadach filmu, to towarzyszy mu pewna aura radosnej naiwności związana z odwiecznym motywem (niemal faustowskim) poszukiwania prawdy i przekraczania niebezpiecznej granicy (paktowania z diabłem). Wątek kamienia filozoficznego i drzwi prowadzących wprost do piekła został potraktowany przez twórców dosyć powierzchownie, można rzec: ,,po łebkach”. Wizja podziemnego piekła inkrustowana zjawami stwarzającymi efekt ,,jump”, nie do końca przekonuje i pozostawia wyraźny niedosyt. Jednak, gdyby twórcy chcieli to rozwinąć, to film trwałby co najmniej dwie godziny, a nie 90 minut.

Screeny

HO, AS ABOVE, SO BELOW HO, AS ABOVE, SO BELOW HO, AS ABOVE, SO BELOW HO, AS ABOVE, SO BELOW HO, AS ABOVE, SO BELOW

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ klimat, atmosfera
+ realizm
+ wciąga, ogląda się z wielkim zainteresowaniem
+ główna bohaterka
+ psychologia postaci
+ potrafi momentami mocno przerazić
+ niejednoznaczność skłania do snucia różnych interpretacji

Minusy:

- naiwność związana z tak ważnymi motywami jak kamień filozoficzny czy poszukiwanie prawdy
- momentami zbyt dużo efektów ,,jump”
- twórcy mogliby rozszerzyć film i pokusić się o pokazanie własnej wizji piekła

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -