Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:SENSORIA

SENSORIA

Sensoria

ocena:7
Rok prod.:2016
Reżyser:Christian Hallman
Kraj prod.:Szwecja
Obsada:Lanna Olsson, Norah Anderesen, Alida Morberg
Autor recenzji:Damian Romaniak
Ocena autora:7
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

Jednym z najciekawszych filmów grozy zaprezentowanych na tegorocznym Splat! Horror Film Festival w Lublinie była niewątpliwie ,,Sensoria” Christiana Hallmana. Reżyser stworzył intrygujący horror z bardzo dużą dawką dramatu psychologicznego, który przywołuje w pamięci dwa arcydzieła Romana Polańskiego - ,,Lokatora” i ,,Dziecko Rosemary”. Jest to dzieło w pełni zachowujące ducha skandynawskiego kina, cechuje je chłód, surowość, skrajny pesymizm i właśnie psychologia na bardzo wysokim poziomie. Film otrzymał Audience Jury Award na tegorocznym festiwalu Fantasporto.

Tegoroczny ,,Splat! Film Fest (Horror Film Festival), który odbywał się w Centrum Kultury w Lublinie w dniach od 12 do 18 września, obfitował w niezwykle bogaty program, widzowie mogli oglądać po 4-5 filmów dziennie. Były dwa bloki krótkometrażowe, a także interesujące wykłady dotyczące gatunku m. in. ,,Horror w perspektywie anarchistycznej” (Krzysztof Kołacki) czy ,,Jaki wpływ na widza, mają brutalne obrazy przemocy kina gore?” (Marta Płaza). Dużym zainteresowaniem cieszyły się też projekcje dzieł klasycznych takich jak ,,Wideodrom” Davida Cronenberga, ,,Obcy - ósmy pasażer Nostromo” Ridleya Scotta czy ,,Laleczka Chucky” Toma Hollanda, przed którym miałem przyjemność poprowadzić krótki wykład. Nie będzie przesadą jeśli napiszę, że ta impreza była w tym roku najlepszym międzynarodowym festiwalem kina grozy w Polsce. Można powiedzieć, że dzięki niej horror w Lublinie trafił na salony (proszę zobaczyć jak wygląda budynek CK). Wielkie brawa należą się pomysłodawczyni i organizatorce festiwalu czyli pani Monice Stolat.

,,Sensorię” (nie mylić czasami z ,,Suspirią” Argento ;) ) otwiera motto z H.P. Lovecrafta, który napisał, że inteligentni ludzie wiedzą, że nie ma tak naprawdę wielkiej różnicy między rzeczywistością, a nierzeczywistością. I właśnie o tej bardzo cienkiej granicy opowiada film Christiana Hallmana. Główną bohaterką jest Caroline, samotna prawie czterdziestoletnia kobieta, która straciła w życiu wszystko i postanowiła zacząć nowy etap. Bohaterka wprowadza się do mieszkania w bloku, w którym zaczynają dziać się rzeczy przekraczające ludzki rozum. Caroline widzi budzącą grozę zjawę starszej kobiety (jak się ukaże babcia skrywa przerażającą tajemnicę), a potem małej dziewczynki, z którą się zaprzyjaźnia i staje się jej przybraną mamą. W pokojach mają miejsce zjawiska paranormalne – szafka otwiera się sama, spadają przedmioty. Kobieta ma także nocne koszmary oraz wizje. Robi wrażenie scena, w której protagonistka siedzi naga w wannie wśród świec i w wodzie nagle pojawia się krew. Nie można też nie wspomnieć o przyprawiającej o dreszcz grozy surrealistyczno-erotycznej sekwencji przedstawiającej bohaterkę dotykającą podczas snu namiętnie swoich piersi. Jak się okazuje, z łóżka wyłażą inne ręce, które się do niej dobierają. Caroline budzi się i krzyczy z przerażenia.

Warto podczas seansu zwrócić uwagę na nieprzyjemny, klaustrofobiczny klimat blokowisk. Najczęściej horrory o nawiedzonych domach dzieją się właśnie w ….domach, a nie blokowiskach, choć jako jeden z wyjątków można przywołać ostatnią część trylogii ,,Duch” oraz znakomity horror Andrzeja Żuławskiego ,,Opętanie”. Na pewno wielu widzom początkowe sceny będą się kojarzyć z niektórymi dziełami Romana Polańskiego – takimi jak ,,Lokator”, ,,Dziecko Rosemary” czy ,,Wstręt”. Widz na początku nie wie, czy kobieta faktycznie ma kontakt z inną rzeczywistością, a może popada stopniowo w obłęd. Caroline posiada dziwnych sąsiadów, przykładem niech będzie dość tajemnicza staruszka, która niby coś wie o przeszłości, ale nie chcę się tą wiedzą podzielić oraz niewidomy sąsiad z psem.


Christian Hallman stworzył intrygujący horror z elementami dramatu psychologicznego. W rezultacie powstał film o samotności, wyobcowaniu, niespełnionym macierzyństwie i potrzebie miłości macierzyńskiej. Zakończenie (uwaga spoiler!) nie jest optymistyczne, ponieważ bohaterka tęskni za życiem doczesnym, ma łzy, wali w okno, aby przyjaciółka ją zobaczyła, ale nic z tego, bo jest już po drugiej stronie. Caroline staje się duszą zawieszoną pomiędzy dwoma światami. Na uwagę zasługuje świetna gra obu aktorek.

Screeny

HO, SENSORIA HO, SENSORIA HO, SENSORIA HO, SENSORIA

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ świetny klaustrofobiczny klimat
+ haunted house film, którego akcja – co jest raczej rzadkością - rozgrywa się w bloku
+ kreacje głównych aktorek
+ reżyseria
+ scenariusz
+ potrafi przerazić
+ zgrabne połączenie horroru i dramatu psychologicznego

Minusy:

- wtórność niektórych chwytów

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -