Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:STRANGER THINGS II

STRANGER THINGS II

Stranger Things II

ocena:8
Rok prod.:2017
Reżyser:Matt Duffer, Ross Duffer
Kraj prod.:USA
Obsada:Winona Ryder, David Harbour, Finn Wolfhard, Millie Bobby Brown, Gaten Matarazzo, Caleb McLaughlin, Noah Schnapp
Autor recenzji:Mateusz Morawiec
Ocena autora:8
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

Dnia 27 października 2017 roku, premierę na platformie Netflix, miał drugi sezon serialu Stranger Things, będący bezpośrednią kontynuacją wydarzeń, których świadkami byliśmy w poprzednich odcinkach. Powiem szczerze, miałem mieszane uczucia odnośnie kontynuacji. Po naprawdę dobrym pierwszym sezonie, bałem się, że twórcy nie zdołają utrzymać dostatecznie wysokiego poziomu. Moje obawy były jednak niesłuszne, a kolejne przygody dzieciaków z niewielkiej mieściny w stanie Indiana, oglądałem z wielką przyjemnością.

Na początek chciałbym poruszyć kwestię porównywania Stranger Things, do mającego swą premierę kilka miesięcy temu „To”, filmu na podstawie powieści Stephena Kinga. Owszem, między tymi dwoma produkcjami, możemy zauważyć sporo podobieństw, jednak ich konstrukcja oraz wydźwięk są całkowicie odmienne. Porównywanie ich, jest trochę jak zestawianie ze sobą filmów „Obcy” Scotta oraz „Coś” w reżyserii Carpentera, tylko dlatego, że obydwa opowiadają o kosmitach. „To” jest filmem o morderczej istocie przybierającej postać klauna, której czoła musi stawić grupa dzieciaków z niewielkiej mieściny i… To w sumie wszystko. Owszem film jest świetnie zrealizowany, ale nie ma tam miejsca na opowieść o błahych problemach dzieciństwa, o odpowiedzialności, zrozumieniu własnych błędów, jak ma to miejsce w Stranger Things.

Skupmy się jednak na omawianym tytule. Od razu zaznaczam, że postaram się jednak uniknąć jakichkolwiek spoilerów. Wracają bohaterowie znani z poprzedniej części, różnica jest taka, że teraz wiedzą już o czekających na nich niebezpieczeństwach, o wymiarze cienia. Fabularnie, jest ciekawie. Will, w poprzednim sezonie będący głównym elementem napędzającym fabułę, miewa dziwne wizje. Przenosi się w nich do mrocznego świata, widzi potężne monstrum o zdecydowanie złych zamiarach. Wszystko dzieje się na tle, nadopiekuńczej matki, która wpadła w lekką paranoję po ostatnich wydarzeniach, brata i szeryfa Hoppera, chcących za wszelką cenę pomóc Willowi, gdy ten pierwszy przeżywa sercowe rozterki, natomiast drugi zmaga się z problemem, nazwijmy to, ojcostwa. Do tego mamy pozostałą trójkę dziecięcych bohaterów. Poznają nową w szkole dziewczynę i zastanawiają się co zrobić ze znalezionym przez jednego z nich „zwierzątkiem”. Dorzućmy grupę naukowców, kilka potworów a otrzymamy niezbyt oryginalną ale interesująca fabułę. Wszystko zgrabnie łączy się w jedną całość, krok po kroku prowadząc nas do wielkiego finału. Wszystko jest spójne i ciekawe. Poszczególne wątki potrafią zainteresować, sprawiając że jesteśmy ciekawi ich dalszego przebiegu.

Niestety nie wszystko jest piękne i kolorowe. Dla przykładu wątek Max i jej nadpobudliwego brata Billy'ego, mimo iż ciekawy, został potraktowany po macoszemu. Tak naprawdę nie dowiadujemy się niczego o tej dwójce, choć są postaciami naprawdę interesującymi i chcielibyśmy wiedzieć więcej. Twórcy nie mówią też za wiele na temat wymiaru mroku i pochodzących z niego przerażających istot, chociaż z drugiej strony, taka niewiedza, wzmacnia uczucie beznadziei i bezradności, odczuwanej przez bohaterów. Osobiście nie podobał mi się również motyw podobnej do Jedenastki dziewczyny, pojawiającej się w towarzystwie trzech komicznych kryminalistów. Nie wniosło to do serialu zupełnie niczego i zachodzę w głowę po co ten wątek się pojawił. Żywię nadzieję, że twórcy zostawili sobie te wszystkie niedopowiedzenia, by rozwinąć je w kolejnym sezonie, jednak pozostawiają one pewien niedosyt.

Najmocniejszą stroną serialu, jest jego warstwa techniczna. Jest zrealizowany na bardzo wysokim poziomie. Dźwięk, zdjęcia, praca kamery czy charakteryzacja, wszystko pozwala nam wczuć się w klimat stanów zjednoczonych lat osiemdziesiątych, jednocześnie nie dając nam odetchnąć od atmosfery mrocznej tajemnicy. Dzięki pracy kamery, grze świateł i odpowiednio przedstawionym scenom, nie mamy wątpliwości co się aktualnie dzieje, czy gdzie się znajdujemy, nawet jeżeli stosowane są szybkie przeskoki. Dla przykładu w jednej ze scen, siostra Mikea prowadzi rozmowę telefoniczną. Nagle, po cięciu, z jej pokoju przenosimy się do rozświetlonego mdłym światłem pomieszczenia, w którym grupa ludzi siedzi przed obracającymi się szpulami z taśmą, a w tle rozbrzmiewają przytłumione słowa dziewczyny. Całość świetne dopełnia rozszerzający się kadr, ukazujący coraz więcej nasłuchujących rozmowy osób. Trwa to kilka sekund i znów jesteśmy w pokoju dziewczyny. Mimo iż w serial wcześniej nie było informacji o tym, kto może ją podsłuchuje. Dzięki charakterystyce oświetlenia, strojom ludzi i odpowiedniemu prowadzeniu kamery, możemy od razu domyślić się kto i dlaczego. Zresztą, budowanie coraz większego, z odcinka na odcinek, poczucia beznadziei i zapadania się w otchłań, za pomocą pracy kamery, odpowiedniego ukazywania bohaterów czy zabawy oświetleniem, od samego początku jest mocną strona tego tytułu. Naprawdę pod tym kątem wykonano kawał dobrej roboty. Aktorzy również się spisali, ich gra wygląda naturalnie, dobrze oddając charakter, emocje i motywacje postaci.

Stranger Things 2, jest świetnie zrealizowanym pod względem technicznym serialem o ciekawej, wciągającej choć nieoryginalnej historii. Fakt, że niektóre wydarzenia czy wątki nie zostały do końca wyjaśnione, można wybaczyć, tym bardziej, że zakończenie sugeruje powstanie kolejnego sezonu. Nie pozostaje nic innego jak tylko czekać na dalsze losy mieszkańców, nawiedzanego przez mroczne pokraki, miasteczka.

Screeny

HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II HO, STRANGER THINGS II

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ warstwa techniczna jako całość
+ gra aktorska
+ po prostu dobrze się go ogląda

Minusy:

- niewyjaśnione/Potraktowane po łebkach wątki
- banalny fabularnie

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -