Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:CLOVERFIELD PARADOX, THE

CLOVERFIELD PARADOX, THE

Paradoks Cloverfield

ocena:4
Rok prod.:2018
Reżyser:Julius Onah
Kraj prod.:USA
Obsada:Gugu Mbatha-Raw, David Oyelowo, Daniel Brühl, John Ortiz, Chris O'Dowd, Elizabeth Debicki
Autor recenzji:Ireneusz Gajek
Ocena autora:4
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

„The Cloverfield Paradox” autorstwa Juliusa Onaha to trzecia już filmowa wyprawa w uniwersum Cloverfield. Po raz pierwszy o projekcie dowiedzieliśmy się z pamiętnego „Cloverfield” Matta Reevesa, quasi-dokumentu o Nowym Jorku demolowanym przez gigantyczne monstra. Osiem lat później do dystrybucji trafił „10 Cloverfield Lane” Dana Trachtenberga, klimatyczna i niejednoznaczna opowieść o młodej kobiecie więzionej w schronie atomowym. Spiritus movens całego przedsięwzięcia jest J.J. Abrams, twórca rebootu „Star Treka" oraz „Star Wars: The Force Awakens”, szef studia Bad Robot, filmowiec, którego żywiołem jest popkulturowy sos, aż gęsty od cytatów, gatunkowych gier, zapożyczeń, inspiracji i mniej lub bardziej czytelnych intertekstualności.

„The Cloverfield Paradox” to kino science-fiction bliskiego zasięgu. Ziemią coraz silniej targają konflikty wywołane kryzysem energetycznym. Najbogatsze państwa, tym samym najbardziej wpływowe, jedyny ratunek widzą w stacji orbitalnej, której międzynarodowa załoga eksperymentuje z technologią pozwalającą zapewnić Ziemi nieograniczone zasoby energii. Podczas jednej z prób uruchomienia instalacji dochodzi do katastrofy.

Powyższe streszczenie to tylko wstęp do właściwej akcji, ale zdradzając kolejne szczegóły historii, musiałbym choćby napomknąć o kilku wydarzeniach i zwrotach akcji, na fundamencie których fabuła „The Cloverfield Paradox” została zbudowana. Nie będę psuł zabawy tym, którzy sięgną po film, nadmienię jednak, iż opowieść do szczególnie skomplikowanych nie należy, bo i zapewne reżyser jak i decydenci Netflixa mieli inny pomysł na film – bez tego całego popkulturowego i intertekstualnego „wsadu”, o którym pisałem we wstępie. Z jednej strony Onah i spółka nie wymyślają niczego nowego. Z początku trochę straszą, kreują klimat czyhającego zewsząd niebezpieczeństwa, próbują przez wątek ekologiczny nadać swojej opowieści wymiar „historii z przesłaniem”. Ale robią to wszystko w sposób, który po wielokroć wykorzystywali twórcy sięgający po gatunkowy miks horroru i science-fiction. Z drugiej nawet nie kryją, iż to od początku do końca, mimo powoływania się na kwestie naukowe, miał być to prosty film, cieszący oczy a nie umysł. Dlatego u Juliusa Onaha dominuje wizualny rozmach, przez zdecydowaną większość projekcji jest szybko, widowiskowo i dynamicznie.

Czy to źle? Nie, ale pod warunkiem, iż poza przykuwającymi uwagę wizualną przebojowością kryją się jakieś intrygujące treści i bohaterowie z dającymi do myślenia perypetiami. Początkowo zresztą „The Cloverfield Paradox” na tego typu kino się zapowiadało – rozrywkę z ambicjami (szczerze mówiąc, ja od Netflixa właśnie takiego rodzaju filmowych opowieści oczekuję, gatunkowych, ku uciesze, ale z charakterem i intelektualnym pazurem), fantastykę będącą po trosze zwierciadłem dla współczesności. Jest u Onaha ważny wątek ekologiczny, trochę wspomina się o uwarunkowaniach społeczno-politycznych w obliczu kryzysu, wreszcie każe się głównej bohaterce filmu dokonać wyboru między dwiema drogami życiowymi, przy czym odrzucenie którejś wiązać się będzie z czyimś cierpieniem. I gdyby film konsekwentnie rozwijał tego typu pomysły, bez oczywiście zbędnego psychologizowania i hamowania akcji rozbudowanymi dialogami czy introspekcjami, bawiłby przykuwającą do ekranu żywą narracją, ale także przekonywałby wiarygodnością świata przedstawionego. Niestety, im bardziej zagłębiamy się w opowieść Onaha, tym bardziej ona irytuje i nuży. Ani nie przez brak tempa, bo im bliżej finału, tym szybciej akcja mknie do przodu, ani też przez realizacyjną fuszerkę, ponieważ w każdym ujęciu widać wyłożone przez Netflix miliony dolarów. Kompletnie za to przestajemy przejmować się losami bohaterów, i co się z tym wiąże – także przyszłością naszej planety - bo ci co prawda działają, biegają, krzyczą, mówią, ale przez to, że twórcy nie zbudowali z nich pełnowymiarowych postaci, całkowicie obojętne nam jest to, co z nimi się stanie. Pasywne podejście do protagonistów sprawia, iż cały film odbieramy na chłodno i tak naprawdę z minuty na minutę z coraz większą niecierpliwością oczekujemy na jego koniec.

Szkoda, bo „The Cloverfield Paradox” mógł być czymś więcej, niż tylko krótką odpowiedzią na pytanie, skąd w uniwersum Cloverfield wzięły się monstra. Film Onaha miał potencjał na to, by stać się obrazem pokroju „Event Horizon”, dalekim od doskonałości, bazującym na ogranych już z dawna schematach fabularnych, ale przez unikalny klimat i co najmniej kilka intrygujących ujęć, pamiętanym i komentowanym przez lata. Pomysł wyjściowy na film był przecież świetny, może nie oryginalny i świeży, ale dający ogromne możliwości! Wielość rzeczywistości, nakładanie się ich na siebie, funkcjonowanie w dwóch na oko podobnych światach i wynikające stąd niespodzianki i paradoksy – to przecież niewyczerpana kopalnia interesujących fabularnych konceptów. A tak dostaliśmy drogą wydmuszkę – na pozór efektowną i elegancką, wewnątrz jednak od cna ogołoconą z jakichkolwiek treści. Da się to obejrzeć, nawet bez przykrego uczucia straty czasu, ale po co, jeśli w to miejsce można obejrzeć inny film, bardziej wartościowy, z którego coś wyniesiemy, a przez to na dłużej zostanie w pamięci.

Screeny

HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE HO, CLOVERFIELD PARADOX, THE

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ widać, że film zrobiono za niemałe pieniądze
+ scenografia
+ efekty specjalne
+ tempo akcji

Minusy:

- do bólu wtórna opowieść
- jednowymiarowi, szeleszczący papierem bohaterowie
- twórcy tak zafiksowali się na dynamicznym przekazie, że pozbawili go jakiejkolwiek treści

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -