Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:SHUNNED HOUSE, THE

SHUNNED HOUSE, THE

Przeklęty Dom

ocena:10
Rok prod.:2003
Reżyser:Ivan Zuccon
Kraj prod.:Włochy
Obsada:Emanuele Cerman, Silvia Ferreri, Giuseppe Lorusso, Roberta Marrelli, Federica Quaglieri, Michael Segal, Cristiana Vacarro
Autor recenzji:TSR
Ocena autora:10
Ocena użytkowników:6.08
Głosów:12
Inne oceny redakcji:

Czego oczekujemy po dobrym filmie grozy? Czy są to mocne, krwawe sceny, niesamowity klimat, czy momenty, które potrafią poderwać widza z krzesła? Współczesne horrory coraz rzadziej pozwalają nam zaspokoić potrzebę tego typu doznań. Sceny gore pojawiają się rzadko, a nawet jeżeli, to są cenzurowane, atmosfera niknie w natłoku efektów specjalnych, a "jump sceny", choć wykorzystywane często, robione są jednak na siłę i bez pomysłu. Na szczęście pozostają nam jeszcze horrory niskobudżetowe, których twórcy dzięki swojej pasji, potrafią zaskoczyć widza czymś interesującym. Ich filmy nie mają budżetów zawierających setki tysięcy dolarów, czas nagrywania nie trwa tygodniami, a scenariusze nie liczą setek stron. Mimo tego, to właśnie jeden z takich reżyserów został uznany w pewnych kręgach za nadzieję upadłej, włoskiej sceny horroru. Filmem, który w największym stopniu się do tego przyczynił jest... "The Shunned House"

Oto kolejny dom, będący głównym motywem filmu grozy. Każdy z nich ma swoją własna przeszłość, każdy skrywa jakąś mroczną tajemnicę i każdy przysparza ludziom cierpień. Nie inaczej jest w przypadku tej posiadłości. Na przestrzeni lat, wydarzyło się tu wiele złego i wielu ludzi straciło życie w niewyjaśnionych okolicznościach. Poznajemy historię tylko nielicznych z ofiar Przeklętego Domu...
Marco Del Vespro, był młodym pisarzem. Podczas nocnego pisania, zaintrygowała go niezwykła gra na skrzypcach, rozbrzmiewająca po całym domu. Postanowił sprawdzić, kto jest autorem tej niesamowitej muzyki i jaki fenomen się za nią kryje. Poznał w ten sposób niemą skrzypaczkę Carlottę Zann. Była ona osobą dziwną i zamkniętą w sobie jednak zgodziła się zaprezentować Marco swoją grę... za wyjątkiem tak interesującej go melodii. Jak się okazuje jest ona desperacką metodą walki z nieznanym, nawiedzającym jej pokój...
Luigi Montella, był młodym naukowcem pochłoniętym badaniem niezwykłych matematycznych prawidłowości. Cierpiał na dziwne dolegliwości: lunatykował, miał zaniki pamięci, a czasami wracał do domu zachlapany krwią nie pamiętając gdzie był i co robił. Jego kobieta, Nora, zaniepokojona brutalnymi morderstwami dzieci w okolicy odkryła, jaki zgubny wpływ na Luigiego miała wiedza, w której posiadanie wchodził...
Alex jest młodym dziennikarzem i fotografem. Przybywa do Przeklętego Domu wraz z Ritą, chcąc odkryć jego tajemnicę i dowiedzieć się, co stoi za makabrycznymi losami jego byłych mieszkańców. W przeciwieństwie do sceptycznie nastawionej Rity, wierzy w nadnaturalną istotę zachodzących tu zjawisk. Ma to związek z jego dzieciństwem. Podczas swoich prac eksploatacyjnych poznają oni fragmenty historii Marco i Luigiego. Oni również nie są jednak w stanie uniknąć tego, jaki wpływ ma Przeklęty Dom na zamieszkujące go osoby...

Poszczególne historie są adaptacjami opowiadań H.P. Lovecraft'a: "The Music of Erich Zann", "Dreams in the Witch House" oraz "The Shunned House". Ekranizacje te nie są całkowicie wierne literackim pierwowzorom. Zuccon zmodyfikował kilka motywów, a niektóre zmienił całkowicie, dostosowując historie do potrzeb filmu. Jedną z bardziej rzucających się w oczy zmian jest np. zamiana sędziwego skrzypka na młodą skrzypaczkę Carlottę. Wszystkie jednak przeprowadzone zostały z rozwagą i nawet, jeżeli niektóre wątki znacznie różnią się od pierwowzorów, nie powinno to razić miłośników prozy H.P. podczas seansu. Scenariusz współtworzył z Zucconem jego etatowy współpracownik Enrico Seletti.

Trzy ekranizacje zostały w "The Shunned House" połączone bardzo sprawnie i pomysłowo w jedną całość. Historie Marco i Luigiego poznajemy równocześnie z Alexem podczas jego badań, a losy każdego z tych trzech bohaterów odbywają się w odrębnych perspektywach czasowych (losy Alexa stanowią teraźniejszość). Opowieści przeplatają się w ciekawy sposób i do tego bardzo płynnie. Może to spowodować, że mniej skupieni widzowie pogubią się, momentami tracąc orientację względem toczących się wydarzeń i w efekcie film okaże się dla nich nie zrozumiały lub wręcz bez większego sensu. Na takie odczucia wpłynąć może również to, iż pojawia się kilka wątków pobocznych, niezwiązanych silnie z głównym tokiem wydarzeń. Ponadto, co bardzo cenne, nie wszystko podane zostało w "The Shunned House" na talerzu. Niektóre wątki pozostają niejasne, a natury czającego się w Przeklętym Domu zła oraz przyczyn jego działania nie poznajemy. Ivan Zuccon naszkicował widzom przed oczami tajemnicę, której jednak nie wyjaśnił. Takie postępowanie, charakterystyczne również dla Lovecraft'a, należy zaliczyć na plus dla reżysera tego filmu.

Nie jest to oczywiście jedyny element, będący dużą zasługą Zuccona. Udało mu się przede wszystkim wytworzyć niezwykłą, mroczną atmosferę, która stanowi największy atut tego obrazu. Film został w całości nakręcony w jednej włoskiej posiadłości. Już sama ona, widziana nocą wygląda posępnie, a jej wnętrza, z mnóstwem zakamarków, mrocznie i złowrogo. Odczucia te potęguje ciekawa muzyka (główny motyw stanowią dźwięki puszczane od tyłu), która, mimo iż dość monotonna, dobrze wpływa na klimat. Również pod względem oprawy wizualnej jest bardzo dobrze. Zuccon nie szczędzi nam bardzo ładnych ujęć, oglądamy ciekawą kolorystykę (np. historia Marco ukazana jest w brązowych odcieniach), a wszechobecna ciemność i niemal namacalne zło robią wrażenie. Pracę reżysera należy docenić tym bardziej, iż cały film nakręcony został kamerą cyfrową, lecz obrazy, które dane jest nam ujrzeć, naprawdę cieszą oko. Również w przypadku efektów wizualnych Zuccon ma swojego zaufanego człowieka. Jest nim Massimo Starari.

Jeżeli chodzi o efekty, to warto wspomnieć o tym, że w "The Shunned House" dane jest nam ujrzeć kilka krwawych scen, jak chociażby okaleczanie twarzy dziewczyny, przecinanie ciała brzytwą, czy pocieranie smyczkiem o ranę na rozgryzionym przedramieniu. Wykonanie tych scen prezentuje się pozytywnie i spełniają one w pełni swoją rolę. Pojawiają się ponadto kilkakrotnie "jump sceny". One również pozostawiają po sobie pozytywne odczucia. Mimo iż jest ich sporo, nie wydają się być robione na siłę jak to ma miejsce w modnych ostatnimi czasy, japońskich "ghost stories". Przy okazji wspomnienia o japońskim kinie grozy: w "The Shunned House" pojawia się motyw tajemniczej, długowłosej dziewczyny, który, mimo że odgrywa niewielką rolę, jest dość interesujący. Należy powiedzieć, iż zarówno sceny gore jak i "jump sceny", pomimo tego że występują licznie, są jedynie bardzo przyjemnym dodatkiem do tego, co cenione najbardziej, atmosfery. Zuccon wymieszał obrzydzenie, strach i grozę w odpowiednio dobranych proporcjach, główną rolę powierzając tej ostatniej. Za to kolejny plus dla młodego, włoskiego reżysera.

Plusów, jak widać, nie brakuje. Czy są zatem w tym filmie jakieś minusy? Właściwie tylko jeden taki, który z pewnością wszystkim widzom rzuci się w oczy... a właściwie w uszy. Włoscy aktorzy (co ciekawe w znacznej części również etatowi współpracownicy reżysera), mówią po angielsku z drażniącym akcentem, a niektórzy są nawet dubbingowani. Myślę jednak, że taki niuans nie jest w stanie wpłynąć na ogólny odbiór filmu, którego ilość zalet niweluje tą jedną, nie aż tak istotną wadę. "The Shunned House" jest filmem godnym polecenia każdemu, kto nie oczekuje łatwej rozrywki, lecz tego, co w kinie grozy najważniejsze, przesyconej grozą atmosfery. Mimo, iż krytykowany przez wielu, z pewnością jest najlepszą ekranizacją dzieła Lovecraft'a i filmem świetnym w swojej klasie, a nazwisko Zuccon warto zapamiętać.

Screeny

HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE HO, SHUNNED HOUSE, THE

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ Bardzo ciekawe, sprawnie wykonane połączenie trzech adaptacji opowiadań
+ Wspaniała, mroczna atmosfera
+ Mimo niskiego budżetu: strona audiowizualna
+ proporcje pomiędzy klimatem, "jump scenami" i scenami gore
+ Nieodgadniona tajemnica Przeklętego Domu
+ Reżyseria Zuccona

Minusy:

- Dla niektórych może wydać się niezrozumiały
- Akcent aktorów

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -