Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:BLOOD FOR DRACULA

BLOOD FOR DRACULA

Krew dla Drakuli

ocena:8
Rok prod.:1974
Reżyser:Antonio Margheriti
Kraj prod.:Włochy / Francja
Obsada:Joe Dallesandro , Udo Kier , Arno Juerging , Maxime McKendry, Milena Vukotic, Dominique Darel, Stefania Casini, Silvia Dionisio, Vittorio De Sica, Roman Polański
Autor recenzji:Adach
Ocena autora:8
Ocena użytkowników:4.5
Głosów:2
Inne oceny redakcji:

Drakula to jedna z najważniejszych ikon klasycznego horroru, literacka postać końca dziewiętnastego wieku, stworzona przez irlandzkiego pisarza Brama Stokera, która doczekała się przeszło stu sześćdzięciu ekranizacji, od mrocznych i brutalnych, po bardzo komiczne. Wydaje się, że współczesny widz wie o tym monstrum już wszystko. Czy aby na pewno? W 1974 roku powstała włoska adaptacja Drakuli, w reżyserii Paula Morrissey'a i Antonio Margheritiego, która ukazuje Księcia Wampirów jako postać bardzo słabą i schorowaną...

Hrabia Drakula choruje, na skutek braku czystej, dziewiczej krwi, gdyż tylko ta może zapewnić mu życie. Jego lokaj, Anton, sugeruje, że powinni wybrać się w podróż do Włoch, w których mieszka dużo religijnych rodzin i tam poszukać “nietkniętej” narzeczonej. W Italii trafiają do zubożałej, szlacheckiej rodziny Di Fiore, w której są aż cztery panny “na wydaniu”, a ich matka ma nadzieję, że bogaty hrabia będzie szansą na przywrócenie świetności jej rodziny. Dziewczyny nie okazują się jednak takie niewinne jak mogłoby się wydawać...

Na początku lat siedemdziesiątych Andy Warhol poprosił sławnego włoskiego producenta, Carlo Pontiego, żeby ten sfinansował film o Frankensteinie. W zamyśle artysty obraz miał być pełen seksu i scen gore oraz nakręcony techniką trójwymiarową. Włoch zainteresowany pomysłem, zapytał się Warhola ile by to kosztowało? Gdy ten odparł, że trzydzieści tysięcy dolarów, Ponti odparł, że może dać dwa razy tyle, ale czemu by nie nakręcić dwóch filmów i poddał pomysł ekranizacji Drakuli.

Warhol zrealizował obydwa filmy we Włoszech, a ich reżyserię powierzył swojemu protegowanemu, Paulowi Morrissey'owi. Innym łącznikiem między “Ciałem dla Frankensteina” i “Krwią dla Drakuli” są odtwórcy głównych ról, amerykański symbol seksu lat siedemdziesiątych Joe Dallesandro oraz stojący u progu kariery filmowej, Niemiec Udo Kier. Warto nadmienić, że ten drugi jest dzisiaj jednym z ulubionych aktorów Larsa Von Triera.

W opisywanym filmie talentem aktorskim popisały się jeszcze dwie bardzo znane osobistości świata filmowego: wcielający się w drugoplanową rolę Markiza Di Fiore, jeden z najbardziej znanych włoskich reżyserów, dwukrotny zdobywca Oscara, Vittorio De Sica oraz w epizodycznej roli Roman Polański.

“Krew dla Drakuli” jest jedną z najbardziej zadziwiających interpretacji dzieła Brama Stokera, która w odróżnieniu od innych ekranizacji nie ukazuje Drakuli jako przerażającego monstrum, w pełni panującego nad otaczającym go światem, lecz jako postać nieporadną, uzależnioną od swojego służącego. Udo Kier wcielił się w tytułową postać niezwykle udanie. Z jednej strony zagrał bardzo ekspresyjnie, co było nawiązaniem do pierwszej niemej kreacji wampira z filmu “Nosferatu - symfonia grozy" Friedricha Wilhelma Murnaua, z drugiej bardzo groteskowo, bo taki był zamysł reżysera, zgodnie z którym Drakula to... wegetarianin!

Paul Morrissey przeciwstawił potworowi postać Mario Balato (Joe Dallesandro), zaciekłego komunisty, który w odróżnieniu od Drakuli jest owładnięty nie żądzą krwi, lecz popędem seksualnym, który jest prawdopodobnie jedynym powodem służby w domu rodziny Di Fiore. W którym mieszkają cztery młode i atrakcyjne dziewczyny. Czy Drakula szukający w tym domu dziewicy może wygrać z atrakcyjnym służącym?

Pomimo takiej kreacji Drakuli, reżyser stworzył horror, który może przerażać. Akcja filmu została umieszczona w dworku, pełnym dzieł sztuki, co zwłaszcza w scenach nocnych, doskonale buduje klasyczny, gotycki nastrój, podobny do tego, jaki występuje w wielu filmach wytwórni Hammer Horror. Tego wrażenia nie psują nawet sceny erotyczne, które są tutaj raczej atutem, uzupełnieniem zarówno osobowości Mario, jak i sióstr Di Fiore.

Fabuła rozwija się dosyć powoli, ale nie nuży. Zapewne przyczynia się do tego bogactwo środków, jakie wykorzystali twórcy “Krwi dla Drakuli”. Oprócz wspomnianych powyżej wątków erotycznych, mamy także kilka solidnych mrocznych żartów, jak choćby scena w której wampir wysysa krew z... chleba przyniesionego mu przez lokaja, nasączonego krwią młodej dziewczyny, ofiary wypadku. Do zalet filmu należy zaliczyć także pracę kamer, a zwłaszcza liczne zbliżenia twarzy, które przy solidnym aktorstwie dobrze oddają zarówno charaktery poszczególnych bohaterów, jak i zmieniający się stan psychiczny Drakuli. Zakończenie filmu jest możliwe do przewidzenia. Nie stanowi to jednak ujmy. Dzięki temu, widz może skupić się na krwawych scenach gore, które mogłyby być inspiracją dla Petera Jacksona.

Twórcy nie uniknęli jednak kilku błędów. W wielu scenach obraz został “przepuszczony” przez różnego koloru filtry, co jest czasem przerostem formy nad treścią. Nie do końca sprawdza się także muzyka, czasem zbyt nachalną.

“Krew dla Drakuli” to horror gotycki, jednak nie trzymający się tradycji zbyt wiernie. W tej z pozoru prostej opowieści poruszono wiele wątków, zarówno politycznych, obyczajowych, jak i społecznych. Takie podejście do tej klasycznej postaci powinno spodobać się wielu fanom grozy, którzy nie są nastawieni wyłącznie na proste historyjki i łatwe odpowiedzi.

Screeny

HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA HO, BLOOD FOR DRACULA

Zaloguj się aby móc oddać swój głos na film.
Plusy:

+ ciekawa fabuła
+ dobra gra aktorska
+ nastrój
+ sceny gore
+ mroczny humor
+ praca kamer

Minusy:

- nachalna muzyka
- niektóre ze scen, w których zastosowano kolorowe filtry

Na forum:

Podyskutuj o filmie tutaj: Forum HO

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -