Najnowsze opowiadania:

„Lubiłem ten widok i w końcu zasmakowałem w cieplej krwi. Piłem krew z cielęcia i wieprza. Dawali mi rzeźnicy, ile chciałem. Wiedziałem, ze ich to bawiło, i dziwili się mi, a ja z tego korzystałem. Zabijałem potem żaby, kury, gawrony, krety i cielęta. Matka o tym nic nie wiedziała, a dla niepoznaki odmawiałem jej zabicia ryby czy drobiu na obiad, choć to powstrzymywanie się dużo mnie kosztowało, bo przecież tak lubiłem wydłubywać oczy ptakom, pruć ich flaki i lizać krew.” - Karol Kot Jimmy udawał wampira. Był w tym ma tyle dobry, że od lat mieszał w głowach nastoletnim fankom. Prawdziwie ...

Świat nieuchronnie pogrążał się w zapadającym zmroku. Nachodził czas, w którym noc zachłannie zagarniała dla siebie, tak wyczekiwaną i należną jej władzę. Myli się jednak ten, kto sądzi, że mrok zazdrośnie ukrywa świat przed ludzkimi oczami. Nocą znacznie wyraźniej można dostrzec to, co jest niewidocznym za dnia. Ulicę Saint – Antoine, ciągnącą się wzdłuż kamiennego, wysokiego przeszło na dwa metry muru, ogradzającego cmentarz, spowijał blady półmrok, mizernie rozświetlany dwiema gazowymi lampami. Nazwa tej cichej ulicy, wywodziła się właśnie od imienia świętego, nadanego założonej tutaj nekropolii. Cmentarz miał kształt prostokąta, szerokiego prawie na pół wiorsty i rozciągającego się na dwóch niewielkich wzgórzach. ...

Księżyc wyłonił się dostojnie zza chmur. Noc była jasna, ciepła, w powietrzu rozchodziła się słodka woń sierpnia i skoszonego zboża. Ciszę przerywało tylko ciche granie świerszczy. Chciwie kąpała swoją twarz w blasku gwiazd, czuła jak przenika ją ich moc. Była rozpalona jak sierpniowa noc. Była szczęśliwa. Czekała. Każdy najmniejszy szmer wydawał się jego krokami. Wyczuła go intuicyjnie, odwróciła się. Stał tuż za nią. Był blady, bledszy niż nikły blask księżyca. Spoglądał na nią wzrokiem pełnym chciwości i pożądania. Czuła od niego zimno, moc i mrok. Przerażał ją i jednocześnie pociągał. Zrobiła krok naprzód, znalazła się w jego ramionach. - Kocham ...

„Przepraszamy za utrudnienia. Usterka wkrótce zostanie naprawiona.” Szczupłe palce bębnią ze zdenerwowania w okienko bankomatu. „Enter” nie działa. Klawisze wciskane na oślep skrzypią na mrozie drażniącym dźwiękiem. – Psia krew! – mówi do siebie kobieta, poczym wyciąga z włosów metalową spinkę. – Nie daruję ci tego… – zaczyna dłubać nią w otworze na kartę, ale po chwili zaprzestaje czynności; wsuwka wykrzywia się w podkowę i grzęźnie w dziurce. – Jedziemy do klubu, już! – kobieta chwyta za rękę stojącą obok dziewczynkę. Prawie że w powietrzu ciągnie ją do samochodu. Szosa ...

- Grzesiu, Grzesiu ile razy mam ci powtarzać, że potwory nie istnieją?- Adam był wyraźnie podirytowany zachowaniem młodszego brata. - Ale ja to widziałem! Widziałem! Chodź, zobaczysz!- podekscytowany malec ciągnął starszego brata za rękaw w stronę stodoły- musisz to zobaczyć! - No dobra, ale jeżeli niczego tam nie będzie to nie zbliżysz się przez tydzień do mojego komputera. Zgoda? - Jaaaasne, tylko chodź już! Opór Adama zelżał, dwudziestoletni chłopak pozwolił dziewięcioletniemu braciszkowi chwycić się za dłoń i poprowadzić w stronę stodoły. Kilkanaście metrów przed budynkiem malec się zatrzymał. Starszy brat spojrzał na niego zdziwiony. - Nie idziesz dalej? Zmieniłeś zdanie? - Nie zmieniłem, ale ja ...

Mgła była gęsta jak mleko. Biegł już długo, najszybciej jak potrafił. Czuł, że zaczyna tracić oddech, że dalej nie da rady, że zaraz położy się na ulicy i będzie czekał. Czekał na śmierć. Jednak strach dodawał mu siły. Biegł przed siebie, zagubiony, wiedział, że nikt mu nie pomoże. Słyszał za sobą jego oddech, wiedział, że jest coraz bliżej. Gardłowy warkot niósł się cichym, a zarazem, jakże przerażającym, echem po pustej ulicy. Był tuż za nim. Skręcił w bramę, która według niego wydawała się bezpieczna i dawała chociaż cień nadziei na ucieczkę. Wpadł sprintem na jakiś dziedziniec, który, jak zdążył szybko zauważyć, ...