Najnowsze opowiadania:

Wsłuchuje się w swój nienaturalny oddech i wiem, że musze to opowiedzieć dopóki jeszcze mogę, chodź trochę trudno się skoncentrować kiedy te wszystkie diody tak pikają i pikają. Cóż gdyby nie pikały nie rozmawiali byśmy. Siądźcie bliżej. Lubię widzieć twarze tych z którymi rozmawiam. Widzicie ten zegar na ścianie? Ja go nie widze, ale wiem, że tam jest i odmierza to swoje małe bum-bum. To właśnie on przypomina mi o pośpiechu. Tak więc do rzeczy. Udało mi się zmylić pannę Dowson i nie połknąć tych małych kolorowych ogłupiaczy które może i studzą ból, ale i wyginają przy ...

1. Biegłem ile sił w nogach, sapiąc przy tym jak astmatyk. Wir myśli tłukł się w mej głowie przyprawiając mnie o mdłości od ich natłoku. Lecz wiedziałem, że nie mogę się zatrzymać. Nie teraz, nie gdy wygrana - me spełnienie - jest tak bliska. Za żadne skarby nie chciałem się poddać. Biegłem więc dalej, nie odwracając się za siebie. Oczy piekły jakby ktoś do nich piasku nasypał, w brzuchu z kolei czułem gorące cykliczne ukłucia, jakbym oberwał z parę razy rozgrzanym pogrzebaczem. Nogi były jak z waty, napieprzały nieziemsko. Ale skoro czułem ból, to jeszcze żyłem, więc nie wszystko było ...

Porośnięte mokrą, wybujałą trawą zbocze stromo pięło się w górę. Wspinałem się z trudem, chwilami niemal na czworakach pełznąc naprzód. Wiatr szarpał rosnącymi na szczycie świerkami, nisko zawieszone nad nocnym niebem chmury pluły deszczem. Kilka razy poślizgnąłem się w chlupoczącym pod nogami błocie, w końcu upadłem, boleśnie tłukąc kolano o wystający z trawy kamień. Im wyżej byłem, tym bardziej ścieżka zaczynała się zwężać. Sapnąłem, odgarniając z czoła mokry kosmyk włosów i chwyciłem się mizernego krzaczka głogu. Przystanąłem na moment, usiłując złapać oddech. Deszcz nasilił się, przechodząc we wściekłą ulewę. Przemarzłem do szpiku kości. W pewnym momencie prawie się poddałem. ...

1 Pozory mylą. Któż by przypuszczał, że ten sympatyczny starszy pan, który mógłby być twoim dziadkiem, gwałcił nocami swoją kilkuletnią wnuczkę. Albo ten milutki grubasek, z którego wszyscy się śmieją - wczoraj skopał do nieprzytomności kolegę a potem rozłupał mu czaszkę ...

Auto pędziło dobre dziewięćdziesiąt mil na godzinę, jednak kierująca pojazdem kobieta dociskała nadal pedał gazu. Jeszcze nie całe pół godziny temu siedziała w restauracji w Lexington marząc by poznana mailową drogą osoba, okazała się tą właściwą. Teraz jednak będąc coraz bardziej wściekła, nie mogła zrozumieć czemu zdecydowała się na ten wyjazd. Ścisnęła mocniej kierownice palcami, pozwalając by długie paznokcie miękko zagłębiły się w skórę i przyspieszyła. Silnik zaryczał głośno i prowadząca przez nią srebrna corvetta osiągnęła prędkość stu mil. Dochodziła dwudziesta druga. Jeżeli utrzyma tempo za dwadzieścia minut będzie w domu. Międzystanowa trzydziestka piątka, zdawała się być prawie pusta, ...

Tomasz spojrzał lękliwie na zegarek. 2:15. Powinien był już trzy godziny temu pójść spać. Powinien, ale nie zrobił tego. Był zaabsorbowany czymś zupełnie innym. Niemniej jednak, coraz bardziej przerażała go myśl porannego wstawania. Jeżeli teraz odejdzie od stołu w kuchni, przejdzie do sypialni i się położy, to zostaną mu dokładnie cztery godziny snu. Cztery godziny. O 6:15 musi wstać, umyć się, ubrać, zjeść śniadanie i wyjść na autobus, który zawiezie go pod samą firmę. Ale po czterech godzinach snu będzie mu niezwykle ciężko wstać. Był tego dobrze świadomy. Jak i tego, że w firmie musi być na czas. Nie ...