Najnowsze opowiadania:

„Przepraszamy za utrudnienia. Usterka wkrótce zostanie naprawiona.” Szczupłe palce bębnią ze zdenerwowania w okienko bankomatu. „Enter” nie działa. Klawisze wciskane na oślep skrzypią na mrozie drażniącym dźwiękiem. – Psia krew! – mówi do siebie kobieta, poczym wyciąga z włosów metalową spinkę. – Nie daruję ci tego… – zaczyna dłubać nią w otworze na kartę, ale po chwili zaprzestaje czynności; wsuwka wykrzywia się w podkowę i grzęźnie w dziurce. – Jedziemy do klubu, już! – kobieta chwyta za rękę stojącą obok dziewczynkę. Prawie że w powietrzu ciągnie ją do samochodu. Szosa ...

- Grzesiu, Grzesiu ile razy mam ci powtarzać, że potwory nie istnieją?- Adam był wyraźnie podirytowany zachowaniem młodszego brata. - Ale ja to widziałem! Widziałem! Chodź, zobaczysz!- podekscytowany malec ciągnął starszego brata za rękaw w stronę stodoły- musisz to zobaczyć! - No dobra, ale jeżeli niczego tam nie będzie to nie zbliżysz się przez tydzień do mojego komputera. Zgoda? - Jaaaasne, tylko chodź już! Opór Adama zelżał, dwudziestoletni chłopak pozwolił dziewięcioletniemu braciszkowi chwycić się za dłoń i poprowadzić w stronę stodoły. Kilkanaście metrów przed budynkiem malec się zatrzymał. Starszy brat spojrzał na niego zdziwiony. - Nie idziesz dalej? Zmieniłeś zdanie? - Nie zmieniłem, ale ja ...

Mgła była gęsta jak mleko. Biegł już długo, najszybciej jak potrafił. Czuł, że zaczyna tracić oddech, że dalej nie da rady, że zaraz położy się na ulicy i będzie czekał. Czekał na śmierć. Jednak strach dodawał mu siły. Biegł przed siebie, zagubiony, wiedział, że nikt mu nie pomoże. Słyszał za sobą jego oddech, wiedział, że jest coraz bliżej. Gardłowy warkot niósł się cichym, a zarazem, jakże przerażającym, echem po pustej ulicy. Był tuż za nim. Skręcił w bramę, która według niego wydawała się bezpieczna i dawała chociaż cień nadziei na ucieczkę. Wpadł sprintem na jakiś dziedziniec, który, jak zdążył szybko zauważyć, ...

Trudno mi pogrzebać tak po prostu w pamięci obraz tego, co zaobserwowałem jesienią 1926 roku na wybrzeżu Nowej Kaledonii. Oraz niebywałego zababonu, który zgubił moją siostrę, Clarissę. Przypadek Clarissy jest związany bezpośrednio z pewnym dzikim miejscem na wybrzeżu. Miejscowi Maorysi nazywają to miejsce Wzgórzem Kalmara i omijają szerokim łukiem, tak że stoi ono opustoszałe i złowrogie. Ale to tylko połowa prawdy. Otóż dwa wieki wcześniej znalazł się mężczyzna, który ośmielił się zakłócić ten porządek. Barney Rhodes, amerykański przemysłowiec wzniósł na wzgórzu okazały dom, gdzie mieszkał przez długie lata w zupełnej samotności. Budynek górował z jednej strony nad urwiskiem, z drugiej nad ...

Izabela otworzyła oczy i spojrzała na zegar. Dochodziło południe. Wstała z łóżka, zrzuciła nocną koszulę i naga, udała się przed lustro. Widok w zwierciadle zmroził jej krew w żyłach. Każdego dnia było coraz gorzej. Wyobrażenie tego, co ujrzy za tydzień, miesiąc, rok, wywołało dreszcze na całym ciele. Przed oczami przeleciały obrazy, jak z najgorszych koszmarów. Walcząc z obrzydzeniem, postanowiła po raz kolejny, zmierzyć się z lustrem. Od głowy do stóp, dokładnie obejrzała swoje ciało. Długie, kręcone, kruczoczarne włosy przypominały obślizgłe węże, które spływając po szyi i ramionach, próbowały uwolnić się z więzów cebulek, trzymających je na skórze czaszki. ...

Mama budzi Kamilkę o siódmej rano. Dziewczynka otwiera oczy pod przymusem; serduszko bije jej mocno i nieprzyjemnie. Przeciąga się nerwowo, bosymi nóżkami staje na miękkim dywanie i podchodzi do okna. Spogląda na ulicę – samochody jadą jeden za drugim niczym w korowodzie. Niebieskie, czerwone, czarne, zielone… Dziewczynka szepce dla uspokojenia oglądane kolory aut, ale i tak robi jej się niedobrze. Pierwszy dzień w przedszkolu jest stresujący: nowe koleżanki i nowi koledzy, nowa pani wychowawczyni, nowe lalki, klocki, plac zabaw, podwórko… Wszystko zdaje się być takie obce, nieznane i przerażające. Dla małej pięcioletniej Kamilki świat ograniczał się do tej pory ...