Najnowsze artykuły:

I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wstąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkaną ziemię, został stracony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie. Apokalipsa 12, 7-9

Tak już jest, że w kraju nad Wisłą nie doczekaliśmy się, póki co, filmowego festiwalu grozy z prawdziwego zdarzenia. Amerykanie mają swój After Dark Horrorfest, Irlandczycy – Horrorthon, Włosi - Ravenna Nightmare Film Festival, Szwedzi - Lund International Fantastic Film Festival, a Wyspiarze osławiony Fright Fest. Tą lukę na polskim poletku już po raz trzeci próbowało nam zrekompensować Multikino, które nie zważając na pojawiające się w poprzednich latach głosy krytyki, natarło na polskich miłośników filmów z dreszczykiem trzecią edycją Horror Festiwalu.

Wielkie wydrążone dynie ze świecą w środku i dzieci poprzebierane w słodkie kostiumy wampirków biegające od drzwi do drzwi i szczebioczące „trick-or-treat”, aby dostać łakocie, to obraz jaki zazwyczaj kojarzy się z wigilią Wszystkich Świętych. No, może jeszcze trzeba by dodać, że kiedy dzieci pójdą spać, miejsce mają mniej grzeczne, ale równie groteskowe przyjęcia dla dorosłych przebranych za Drakulów, truposzy i inne plugastwo.

Naszą opowieść o jednej z najsłynniejszych serii horrorów, „Halloween”, zapoczątkowanej w 1978 roku przez Johna Carpentera należy zacząć krótkim choćby omówieniem innego obrazu, mianowicie „Black Christmas” Boba Clarka. Jak zapewne starsi fani pamiętają, „Czarne święta” (1974) opowiadają historię nieznanego psychopaty, który kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia wkracza do żeńskiego akademika, by znajdującym się tam studentkom zrobić prawdziwą krwawą łaźnię. Nie wiemy do końca, kim jest morderca, nie znany także motywów jego postępowania. Za to bardzo często obserwujemy świat z jego perspektywy, świat, który mimo świątecznej i pełnej radości aury zaraz spłynie krwią niewinnych ofiar. W obrazie Clarka nie tyle ...

„Tetsuo: Człowiek z żelaza” Shinyi Tsukamoto jest skromnym filmem. Trwający nieco ponad godzinę obraz, czarno-biały, zrealizowany na poły amatorskimi środkami uznawany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli niezależnego kina japońskiego przełomu wieków. Nie tylko bezkompromisowa, awangardowa forma, lecz zaskakująco bogata w możliwe interpretacje treść filmu Tsukamoty zadecydowała o jego artystycznej wartości. „Tetsuo” okazał się łakomym kąskiem dla krytyków i filmoznawców, w czym paradoksalnie pomogła ostentacyjnie szczątkowa fabuła oraz pozornie chaotyczny sposób opowiadania.

Po raz kolejny redakcja Horror Online postanowiła przebrnąć przez niezmierzony ocean światowego horroru, by wytypować najlepsze oraz najgorsze filmy grozy z roku 2008. O ile wybór tych pierwszych nie nastręczył specjalnych trudności naszemu gronu, gdyż rok ubiegły nie był specjalnie urodzajny w filmy wysokich lotów to wybranie najgorszych z najgorszych było nie lada wyzwaniem. Pogrupowaliśmy nasze HITY I KITY w 7 kategoriach: film roku, najlepszy scenariusz, najlepszy reżyser, scenariusz, aktor, aktorka, adaptacja, najlepsza książka, oraz ich antagonizmy.