Top

Menu Zaloguj się (dla użytkowników forum)



Poster:JULIA

JULIA

JULIA

ocena:7
Autor:Peter Straub
Tłumaczenie:Aleksander Gomola
Wydanie oryginalne:1975
Wydanie polskie:1994
Wydawnictwo:Rebis
Ilość stron:283
Autor recenzji:Paweł Waśkiewicz
Ocena autora:7
Ocena użytkowników:--
Głosów:0
Inne oceny redakcji:

Julia widziała najgorsze – swoją córkę, konającą na kuchennej podłodze w kałuży krwi. Choć byli wraz z mężem na miejscu zdarzenia, nic nie mogli poradzić, a nieudolna pomoc jedynie przyspieszyła nieuniknione. Po tym wydarzeniu kobieta nie potrafi na powrót odnaleźć się wśród ludzi, którymi dotąd się otaczała. By uniknąć wspomnień i uciec od męża-tyrana, bez słowa wprowadza się do nowego domu. Niestety, niepozorna posiadłość kryje przed nią sieć tajemnic, których rozwiązanie mieści się w dalekiej przeszłości, w minionych wydarzeniach. Samotna kobieta staje do walki z nadprzyrodzonym złem, tajemniczą zjawą, przyjmującą postać jej zmarłej córki, a także własnym postępującym obłędem.

„Julia” Petera Strauba to książka bardzo klasyczna, tocząca się według najważniejszych reguł nurtu ghost story, ale przy tym poprowadzona sprawnie i wciągająco. Pierwsze rozdziały nie zapowiadają niczego niezwykłego, ale mniej więcej w połowie powieści akcja nagle nabiera tempa i prowadzi nas jak po sznurku do dramatycznego, choć oszczędnego w efekty finału. Początkowo trudno stwierdzić, jak rozwinie się fabuła, jednak rozwiązanie już wkrótce staje się możliwe do przewidzenia, co jednak – o dziwo – wcale nie psuje odbioru całości. Pierwsze skrzypce grają tutaj pierwszorzędna gra na emocjach, psychologia postaci, ale także znakomity styl autora.

Peter Straub jest pisarzem doświadczonym, ale choć „Julia” to jedna z wcześniejszych pozycji jego autorstwa, widać tu wyraźnie jego niemałe umiejętności. Językowo powieść stoi na wysokim poziomie, jest bogata w szczegóły i opisy, precyzyjnie prezentuje nam odczucia oraz lęki głównych postaci dramatu. Postać Julii od początku budzi sympatię. Najpierw nie bez rozbawienia obserwujemy jej chaotyczne decyzje i brak zorganizowania, później jednak powieść staje się bardziej poważna, a nasza bohaterka balansuje na granicy między zdrowym rozsądkiem i szaleństwem. Autor odsłania też motywacje i knowania pozostałych postaci, które pozostają niejednoznaczne i tajemnicze aż do samego końca.

Groza w powieści jest wyłożona delikatnie i w sposób nie nachalny. Z początku trudno się czegokolwiek przestraszyć, ale później, gdy aktywność ducha przybiera na sile, zaś główna bohaterka powoli odchodzi od zmysłów, atmosfera zauważalnie gęstnieje. Powieść pełna jest dobrze napisanych wątków obyczajowych, które w późniejszej fazie łączą się w logiczną całość. Akcja toczy się powoli – czasami nawet aż za bardzo – ale przez większość czasu udaje się utrzymać odpowiednie napięcie. Ciekawie prezentują się dialogi, w których często słychać sztuczność, fałszywą nutę – w ten przebiegły sposób Straub demaskuje nieuczciwość oraz prawdziwe intencje postaci negatywnych, ale także ukazuje zmieniający się stan umysłu Julii.

Mamy tu do czynienia z klasyczną opowieścią o duchach. Mogę spokojnie potwierdzić, że nie brakuje jej żadnego z najważniejszych elementów ghost story, a fabuła, choć nie zaskakuje tak bardzo, jak można by oczekiwać, po latach wciąż pozostaje świeża i wciągająca. Cieszy też fakt, że Straub stworzył zaskakująco realny i trafny portret zagubionej kobiety, szukającej domu i drogi do szczęścia, samotnej, porwanej w szpony nieprawdopodobnej historii. Książka potrafi skłonić do namysłu, a finał zostawia nas tylko z niektórymi odpowiedziami, dając pole do popisu wyobraźni czytelnika.

W ostatecznym rozrachunku „Julia” to dobry wybór, jeśli szukacie powieści o nawiedzeniu. Ciekawe postacie, sprawny język i ciekawa historia stanowią jej najmocniejsze strony. Szkoda, że miejscami zawodzi tempo akcji, choć to akurat kwestia subiektywna i nie każdemu przeszkodzi w lekturze.
Zaloguj się aby móc oddać swój głos na książkę.
Plusy:


+ dobre portrety psychologiczne postaci

+ nastrój i ciekawa historia

+ profesjonalne wykonanie, także językowe

+ gra na emocjach

Minusy:


- bardzo typowa dla swojego gatunku

- nie zdumiewa niczym odkrywczym czy wyjątkowym

- miejscami tempo jest zbyt wolne i wkrada się nuda

Horror Online 2003-2015 wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie fragmentów lub całości opracowań, wykorzystywanie ich w publikacjach bez zgody twórców strony ZABRONIONE!!!

- - - -